Pages

Showing posts with label မွတ္စု. Show all posts
Showing posts with label မွတ္စု. Show all posts

Sunday, July 21, 2013

တစ္ဦးေပၚ တစ္ဦး အေခၚအေဝၚႏွင့္ ပက္သက္၍

တေက်ာ့'s Photos · 
တစ္ဦးေပၚ တစ္ဦး အေခၚအေဝၚႏွင့္ ပက္သက္၍


ကၽြန္ေတာ္ တိုင္းရင္းသားကိစၥေတြ ေတာ္ရံုတန္ရံု ေျပာေလ့မရွိပါဘူး၊ အကဲဆတ္တဲ့ ကိစၥ၊ ထိရွလြယ္တဲ့ ကိစၥ၊ ကိုယ္အေျပာ မတတ္ရင္ နားလည္မႈ လြဲႏိုင္တဲ့ ကိစၥမို႔ ေျပာေလ့မရွိဘဲ တတ္ႏိုင္သမွ် ေရွာင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ နားလည္မႈလြဲတာမ်ိဳး သိပ္မျဖစ္ႏိုင္တဲ႔ အျပဳသေဘာ ေဆာင္မယ္ထင္တဲ့ အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုကို အခု ေျပာခ်င္ပါတယ္။ တိုင္းရင္းသားလူမ်ိဳး အခ်င္းခ်င္း ၾကားမွာ လူမ်ိဳး နာမည္ ေခၚတဲ့ အခါမွာ မႀကိဳက္တဲ့ နာမည္ မေခၚမိေစဖုိ႔ပါ။


(၁) မြန္လူမ်ိဳးေတြကို တလိုင္းလို႔ မေခၚၾကေစခ်င္ပါ၊ တလိုင္း ဆိုတာ ကျပား လို႔ အဓိပၸါယ္ရလို႔ မြန္လူမ်ိဳး စစ္စစ္ေတြက မႀကိဳက္ပါ။

Saturday, July 13, 2013

"မွဲ႔ " ၏ ေကာင္းက်ိဳး ဆိုးျပစ္ မ်ား- (မွဲ႕အေဟာ)

ေတြးမိေတြးရာအျဖာျဖာ's photo.
Myanma Spectrum

"မွဲ႔ " ၏ ေကာင္းက်ိဳး ဆိုးျပစ္ မ်ား- (မွဲ႕အေဟာ)

မွဲ႔ တည္ေနရာႏွင့္ အေဟာ-ေတြပါ။ဗဟုသုတအေနနဲ႔မွ်ေဝတာပါ။ အမွန္ၾကီးပဲလို့ ့မေျပာနိုင္သလို၊ အမွားေတြပါလိုလဲးမဆိုသာပါဘူး။ ကိုယ့္မွာပါတာေလးေတြနဲ႔တိုက္ၾကည္ေပါ့။ ၾကိဳက္လ်ွင္ယူ၊ မၾကိဳက္လွ်င္ပယ္လိုက္ပါ။ အျပင္းေျပတာေပါ့။

ေယာက်္ားတို႔၏ မွဲ႔ တည္ေနရာႏွင့္ အေဟာ- ၁) နဖူးျပင္တည့္တည့္တြင္ မွဲ႔ရွိလွ်င္ ေငြေၾကးႏွင့္ပတ္သက္၍ အစြပ္အစြဲခံရတတ္၏။ အပူေသာကမ်ားလိမ့္မည္။ မိမိတြင္ ရွိသည္ထက္ပို၍ လူအမ်ားက ခ်မ္းသာသည္ဟု ထင္ျမင္တတ္ျခင္းေၾကာင့္ ဒုကၡေတြပရတတ္ပါသည္။

(၂) ညာဘက္မ်က္ခံုးေမြးေပၚတြင္ရွိလွ်င္ ခ်မ္းသာတတ္ပါသည္။ ပစၥည္းဥစၥာ ျပည့္စံုလိမ့္မည္။ ေလာကီစည္းစိမ္အဝဝကို သံုးေဆာင္ခံစားရတတ္သည္။

(၃) ဘယ္ဘက္မ်က္ခံုးေမြးေပၚတြင္ မွဲ႔ရွိ္လွ်င္ အရက္သမား၊ ၾကက္သမား၊ ေလာင္းကစားသမား ျဖစ္တတ္သည္။ ေလာင္းကစားမႈကို ဇနီးမယားထက္ပင္ ပိုမို၍ ခ်စ္ခ်င္စြဲလမ္းႏွစ္သက္ပါသည္။

(၄) ႏွာေခါင္းတည့္တည့္ (ႏွာသီးထိပ္ဖ်ား)တြင္ မွဲ႔ရွိလွ်င္ စာေပ၊ ဇာတ္သဘင္၊ ေတးဂီတ အႏုပညာရပ္မ်ားျဖင့္ ထင္ရွား၍ ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကား တတ္ပါသည္။

(၅) ညာဘက္မ်က္ခမ္းေအာက္တြင္ မွဲ႔ရွိလွ်င္ မ်က္ႏွာပြင့္လန္းတတ္သည္။ မ်က္ႏွာျမင္ ခ်စ္ခင္၍ အသံၾကား သနားေစ- ဟူေသာဆုေတာင္းျဖင့္ ျပည့္စံုသူျဖစ္သည္။ လူအမ်ား၏ခ်စ္ခင္ျခင္း ခံရတတ္သည္။

(၆) ဘယ္ဘက္မ်က္ခမ္းေအာက္နားတြင္ မွဲ႔ရွိလွ်င္ လူမုန္းမ်ားတတ္သည္။ အလုပ္လုပ္ကိုင္ရာတြင္ အတိုက္အခံႏွင့္ ၾကံဳရတတ္သည္။ ငယ္စဥ္အခါက ဆင္းရဲဒုကၡအမ်ိဳးမ်ိဳး ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရလိမ့္မည္။ အခ်စ္ေရးတြင္ စြန္႔စားတတ္သည္။ တဇြတ္ထိုးလုပ္တတ္သည္။ ဇနီးမယားကို ခ်စ္ခင္သူျဖစ္မည္။ ဇနီးသည္၏ ၾသဇာလႊမ္းမိုးမႈကို ခံရတတ္ပါသည္။

၇) ညာဘက္ပါးမို႔တြင္ စံပယ္တင္မွဲ႔ရွိလွ်င္ မိန္းကေလးမ်ား စိတ္ဝင္စားျခင္းကို ခံရတတ္သည္။ မ်က္ႏွာပြင့္လန္းတတ္ပါသည္။ ေလာကကို တရားသေဘာျဖင့္ ရႈျမင္တတ္ေသာသူ ျဖစ္သည္။ အသက္ႀကီးရင့္လာလွ်င္ ရေသ ရဟန္း ျပဳတတ္သည္။ အမ်ားအက်ိဳးေဆာင္သည့္ သာသနာျပဳပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္တတ္ပါသည္။

(၈) ဘယ္ဘက္ပါးေပၚတြင္ စံပယ္တင္မွဲ႔ရွိလွ်င္ မိန္းမေခ်ာမ်ား (သို႔မဟတု္) ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားေသာ မိန္းမႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်တတ္ပါသည္။ မိန္းမတို႔၏ ခ်စ္ခင္စြဲျခင္းကို အထူးသျဖင့္ ခံယူရတတ္ပါသည္။

(၉) ညာဘက္ပါးျပင္၌ ေအာက္ဘက္နားတြင္ မွဲ႔ရွိလွ်င္ ခ်မ္းသာလွ်င္လည္း ခဏတာမွ်သာ ျဖစ္သည္။ ဆင္းရျပင္ပန္းတတ္သည္။

Saturday, July 6, 2013

ဘီလ္ကိတ္ေျပာတဲ့ ဘဝ (၁၁) ခု

Thar Win and 2 other friends shared Min Kyaw Khine's photo.
ဘီလ္ကိတ္ေျပာတဲ့ ဘဝ (၁၁) ခု


ဘဲြ႔ႏွင္းသဘင္တစ္ခုမွာ ဘဲြ႔ရေက်ာင္းသားေတြအတြက္ ဘီလ္ကိတ္က ဒီလိုအၾကံဥာဏ္ေပး ေဟာေျပာခဲ့ပါတယ္။

၁) လူ႔ဘဝက မမွ်တဘူး။ ဒါကို လက္ခံႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားပါ။

၂) ဒီေလာကက ကိုယ့္ေလးစားၾကည္ညိဳမႈကို အသိအမွတ္ျပဳမွာ မဟုတ္ဘူး။ အက်ဳိးသက္ေရာက္မႈကို အရင္လုပ္ ျပီးမွ ကိုယ့္ရဲ႕ခံစားခ်က္ကို ဆန္းစစ္ဖို႔ ေလာကၾကီးက ပိုေမွ်ာ္လင့္တယ္။

၃) ေက်ာင္းကေနခြါတာနဲ႔ လခေကာင္းမရႏိုင္ဘူး။ ခ်က္ခ်င္း ဟမ္းဖုန္းခ်ိတ္ထားတဲ့ ကြပ္ကဲသူ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ ႏွစ္ခုစလံုးအတြက္ ၾကိဳးပမ္းအားထုတ္မွ ရႏိုင္တယ္။

Thursday, June 20, 2013

ခင္မ်ိဳးခ်စ္ - Colourful Myanmar.


ဖူကူယားမား ေဟာကိန္း ဒက္ထိ မွန္ျပီ

Lu Bo shared ၿမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးေဆာင္းပါးမ်ား's photo.
ဖူကူယားမား ေဟာကိန္း ဒက္ထိ မွန္ျပီ
************************
-ဆိုဗီယက္ ယူနီယံ ျပဳိလဲသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ဖူကူယားမားက ေျပာခဲ့ပါတယ္..
သမုိင္း နိဂုံးခ်ဳပ္သြားျပီ ဆိုတဲ့ စကား...

-သမိုင္းဆိုေတာ့ သမိုင္းဆရာေတြက နားလည္မႈ လြဲျပီး မခ်ဳပ္ဘူး ဘာညာ ၀ိုင္းေျပာၾကတယ္...ဒီေတာ့ ဖူကူယားမားက စာတမ္းနဲ႕ ရွင္းတယ္...

-သူေျပာတဲ့ သမိုင္းဆိုတာက အရင္းရွင္စနစ္ Capitalism နဲ႕ ကြန္ျမဴနစ္ (တစ္နည္း ဆိုရွယ္လစ္)အၾကားက ဝါဒေရးရာ အားျပဳိင္မႈ မရွိေတာ့ဘူး...

-လစ္ဘရယ္ ဒီမိုကေရစီနဲ႕ ဆိုရွယ္ဒီမိုကေရစီၾကား ၀ိ၀ါဒကြဲေနတာေတြလည္း ေပ်ာက္သြားေတာ့မယ္...

-ေနာက္ဆိုရင္ နုိင္ငံတိုင္းဟာ လစ္ဘရယ္ဒီမိုကေရစီ ဆိုတဲ့ ကက္ပီတယ္လစ္ဇင္ဘက္ကို ေရာက္လာၾကလိမ့္မယ္..

Tuesday, May 14, 2013

“ဗမာတစ္က်ပ္ ရွမ္းတစ္က်ပ္” by Soe Min (Notes) on Tuesday, May 14, 2013 at 10:04am


          ဟိုးေရွးေရွးတုန္းက နယ္ခ်ဲ႕လက္ေအာက္က လြတ္လပ္ေရးယူၿပီး ႏိုင္ငံသစ္ထူေထာင္မလို႔ လုပ္တဲ႔အခါ တိုင္းရင္းသားေတြကို စည္းရုံးေတာ႔ “ဗမာတစ္က်ပ္ ရွမ္းတစ္က်ပ္” ဆိုတဲ႔ စကားေလးကို ေျပာခဲ႔ၾကသတဲ႔ကြယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက တိုင္းရင္းသားေတြဆိုတာ ဗမာစကားကိုေတာင္ ေလးလုံးကြဲေအာင္ ေျပာတတ္တဲ႔သူ ခပ္ရွားရွားရယ္။ ျပည္ေထာင္စုဆိုတဲ႔စကားေတာင္ ဘာေျပာမွန္း မသိတဲ႔သူေတြကို ဘယ္လို စည္းရုံးခဲ႔သလဲဆိုေတာ႔ “ရွမ္း၊ ခ်င္း၊ ကခ်င္၊ ကရင္၊ ကယား တို႔တိုင္းရင္းသားေတြဟာ တေျမတည္းေန၊ တေရတည္းေသာက္ၾကတာမို႔ ညီအကို ေမာင္ႏွမေတြ ျဖစ္တယ္။ အခြင္႔အေရးမွန္သမွ် သာတူညီမွ် ရၾကမယ္။ ဗမာက တစ္က်ပ္ရရင္ ရွမ္းကလည္း တစ္က်ပ္ရရမွာေပါ႔။” လို႔ အာမဘေ႑ ခံခဲ႔ၾကသတဲ႔။ အားကိုတို႔ ေျပာတဲ႔စကားဆိုေတာ႔ ဖိုးမူတို႔လည္းယုံ၊ ေဘာက္ဂ်ာတို႔လည္းယုံ၊ ေအခမ္းတို႔လည္း ယုံခဲ႔ၾကတာ အားလုံး အသိပါပဲ။ အခုေတာ႔ ႏွစ္ေပါင္း ၆၅ ႏွစ္ေလာက္ ၾကာခဲ႔ၿပီဆိုေတာ႔ အဲဒီမ်ဳိးဆက္ေတြလည္း မရွိေတာ႔ဘူး။ သူတို႔ရဲ႕ ေျမးကေလးေတြေတာင္ အရြယ္ေရာက္ကုန္ၿပီ။ အခ်ိန္ေတြကသင္ေပးခဲ႔လို႔ စာေတြလည္း တတ္ကုန္ၾကၿပီေပါ႔။ ဒီကေန႔ေခတ္မွာ ဖြာေထာင္းကေလးလည္း “အိုးမိုင္ေဂါ႔ဒ္၊ တိတ္ေရွာဒယ္။ တိတ္လွဒယ္။” ဆိုၿပီး အခ်စ္ရဲ႕ သိုယိုတာကို တကမာၻလုံး ျပန္႔ေအာင္ ျဖန္႔တတ္ၿပီ။ နႈတ္ခမ္းေမႊးကားကားနဲ႔ ေခါင္းျဖဴျဖဴ ေစာ္ဘြားသားႀကီးလည္း ဘဂၤလားသားေတြ အခြင္႔အေရးအတြက္ လူ႔ခြင္႔ေရး လူ႔ခြင္႔ေရး ေအာ္ကာဟစ္ကာနဲ႔ ေဘးတီးေပးတတ္ေနၿပီ။ တိုင္းရင္းသားေတြထဲမွာ ေအာက္စဖို႔ဒ္တကၠသိုလ္၊ ဟားဗတ္တကၠသိုလ္က ဘြဲ႕ရပညာတတ္ႀကီးေတြေတာင္ ေဟာတစ္ေယာက္ ေဟာတစ္ေယာက္ ထြက္လာခဲ႔ၾကၿပီ။ ဒါေၾကာင္႔ ဒီေခတ္ႀကီးမွာ “ဗမာတစ္က်ပ္ ရွမ္းတစ္က်ပ္” ဆိုတဲ႔စကားဟာ ဘယ္သူ႔ကို သြားေျပာေျပာ ယုံမယ္႔သူ တစ္ေယာက္မွ မရွိေတာ႔ဘူး။ အေျပာနဲ႔မဟုတ္ အလုပ္နဲ႔ သက္ေသျပခဲ႔တာ နည္းတဲ႔နွစ္ေတြလား။

အေတာင္ခ်ိဳးခံရတဲ့ ဌက္တေကာင္ အေၾကာင္း by Ye Min Tun (Notes) on Tuesday, May 14, 2013 at 9:04am


ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးေဟာင္းဦးခင္ညႊန္႕နွင့္တကြ ေနာက္လိုက္စစ္ေထာက္လွမ္းေရး အေပါင္းေတြရဲ႕ တခ်ိန္က ေက်ာင္းသားေတြ အေပၚထားခဲ့ေသာ ေမတၱာေစတနာေတြကို ျပန္သတိရလို႔ က်ေနာ့္ခံစားခ်က္ေလး ခ်ေရးလိုက္ပါတယ္။


ေထာင္ခုနွစ္နွစ္ကို အင္းစိန္ေထာင္မွာ က်ခံျပီး လြတ္ရက္ေစ့လို႔ လြတ္လာတဲ့က်ေနာ္။ အင္းစိန္ေထာင္ၾကိဳးတိုက္ထဲမွာ အၾကာၾကီး ပိတ္ေလွာင္ခံထားရလို႔ ပိုးဟပ္ျဖဴ ျဖစ္ေနတဲ့ က်ေနာ္ တေယာက္ ၁၉၉၇ ခုနွစ္ ေဖေဖၚ၀ါရီလကုန္ပိုင္းရဲ႕ ေန႕တေန႕မွာေတာ့ အလြန္၀မ္းသာေနပါတယ္။ ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့ က်ေနာ္ရဲ႕ ေက်ာင္း စိန္ေပါလ္ေက်ာင္းလို႔ လူသိမ်ားေသာ အထက (၆) ဗိုလ္တေထာင္ သြားျပီး ေက်ာင္းျပန္တက္ဖို႔ ကိစၥအ၀၀ စီစဥ္ရန္ျဖစ္မွာမို႔ပါ။

အိမ္က သန္းေခါင္စာရင္းနွင့္ ေထာင္ထြက္လက္မွတ္ကိုင္လို႔ ထြက္အလာမွာပဲ အိမ္ေရွ႕ မ်က္ေစာင္းထိုးက ဘန္ဒါပင္ေအာက္ ခံု၀ိုင္းေလးမွာ ထိုင္ေနတဲ့ လူနွစ္ေယာက္ စလိုက္လာပါတယ္။ သူတို႕က သားေရအိတ္ကိုယ္စီ လြယ္ထားကာ မိုက္ၾကည့္ၾကည့္ျပီး လိုက္လာတာျဖစ္လို႔ သိလိုက္တာေတာ့ ဒီလူေတြက စစ္ေထာက္လွမ္းေရးေတြပါ။  ကုန္သည္လမ္းမမွာ ရွိတဲ့အေဖ့အိမ္ကေန စထြက္တာနဲ႕ လိုက္လာတဲ့ သူတို႔ကို ၾကည့္မရတာနဲ႕ ေက်ာင္းကို တည့္တည့္မသြားေတာ့ပါ။ အေနာ္ရထာလမ္းအတိုင္း တက္သြားျပီး ဟိုးဆူးေလထိပ္မွာ ရွိတဲ့ ဆူးေလေက်ာက္ေက်ာ အရင္သြားေသာက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ ရုပ္ရွင္ရံုေတြ အကုန္လံုးကို ပတ္ျပီး ရုပ္ရွင္ေၾကျငာဓါတ္ပံုေတြ လိုက္ၾကည့္တယ္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လမ္း အတိုင္း ျပန္ေလွ်ာက္လာျပီး တခါ လမ္း(၄၀) အထက္လမ္းထဲ၀င္ ငယ္ေပါင္းၾကီးေဖၚေတြ ၀င္ရွာေသးတယ္။ ျပီးမွ အေနာ္ရထာလမ္းဖက္ ျပန္ထြက္လာျပီး က်ေနာ့္ေက်ာင္းဖက္ကို သြားတဲ့အခ်ိန္မွာေတာ့ ဟိုလူနွစ္ေယာက္မ်က္နွာ ကၽြဲျမီးတိုေနပါျပီ။

Saturday, February 16, 2013

အုတ္ခဲဲက်ိဳးေဇာ္ႀကီး (သို႕) သတၱ၀ါ တေကာင္အေၾကာင္း ( ဧရာ၀တီ သတင္းဌာန ျဖစ္ေပၚလာျခင္းအစ)

L-Zaw Sai shared a photo.
(ဧရာ၀တီသတင္းဌာနကေအာင္ေဇာ္ရဲ႕ေက်ာင္းသားေတြအေပၚသစၥာေဖါက္ကိုယ္က်ိဳးရွာခဲ့
တာဒီလိုကိုး….
                                         မြန္းဒီပါ)

အတြင္းသိ အဆင္းသိ တစ္ေယာက္ မွ ထုတ္ေဖာ္ ေရးသားလုိက္တဲ့ 
သတၱ၀ါ တေကာင္
-----------------------------------------------------------
အုတ္ခဲဲက်ိဳးေဇာ္ႀကီး (သို႕) သတၱ၀ါ တေကာင္အေၾကာင္း ( ဧရာ၀တီ သတင္းဌာန ျဖစ္ေပၚလာျခင္းအစ)

သူ ့အေၾကာင္းမသိၾကတဲ့သူေတြဆိုရင္ အတိုက္အခံေလာကတခုလံုးကို သူကလုပ္ေၾကြး ေနရသလို..အားလံုးကသူ ့ေအာက္မွာရွိသလို..ေျမာက္ပိုင္းကို သူကစၿပီးဖြေပး သလို..ေျပာ ေနတဲ့ ေအာင္ေဇာ္ .. သတၱိရွိ ရင္ မင္းေနာက္ေစ့က အမာရြတ္အေၾကာင္း အားလံုးသိ ေအာင္ေျပာ လိုက္ပါ လား...။
၁၉၈၈ စက္တင္ဘာလမွာ စစ္တပ္ကအာဏာသိမ္းအၿပီး ျမန္မာနိုင္ငံ အရပ္ရပ္မွာရွိတဲ့ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး တရပ္ဆင္ႏႊဲဖို႕အတြက္ နယ္စပ္ေဒသေတြဆီ ထြက္လာၾကတယ္။ ေတာ္လွန္ေရး နယ္ေျမထဲမွာ
အစားအေသာက္ဆင္းရဲဒဏ္၊ ငွက္ဖ်ားဒဏ္ေတြခံစားရတာေၾကာင့္
တခ်ိဳ႕လဲျပည္ေတာ္ျပန္ၾကၿပီး၊ တခ်ိဳ႕လဲဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ေပၚတက္ၿပီး 
UNHCR မွာ ဒုကၡသည္အျဖစ္ခံယူၿပီး၊ ၿမိဳ႕ေပၚနိုင္ငံေရးဆက္လုပ္ၾကတယ္။
က်ေနာ့္ညီမေလးတေယာက္လဲ အေရးအခင္းၿပီး သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြန႔ဲ
ထြက္သြားတာလိုက္တာ လိုက္ရွာရင္း ညီမေလးကို ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ Victory
monument အနီး စနမ္းေပါင္ရပ္ကြက္ ဆြိဳင္ရ္ လူးျခား မွာရွိတဲ့ JRS Jesuit
Refugee Service မွာျပန္ေတြ႕ခဲ႔ရပါတယ္။ Jesuit ဆိုတာ ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ဆို
လိမ္ညာသင့္ရင္ လိမ္ညာရမယ္လို႕ အယူအဆရွိတဲ့
ခရစ္ယန္ဘုန္းေတာ္ႀကီးအုပ္စုျဖစ္ၿပ္ီး ဒီအယူအဆနဲ႔ပဲ ဒုကၡသည္ေတာ္ေတာ္
မ်ားမ်ားကို အကာအကြယ္ေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
JRS ကဘန္ေကာက္ေရာက္
ျမန္မာေက်ာင္းသားေလးေတြအခ်ိဳ႕ကိုကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ထားၿပီး
အဲဒီက်ာင္းသားေလးေတြကလဲ အခ်င္းခ်င္းျပန္လည္အကူအညီေပးဖိုBSCSA Burmese Student Committee for Social Affairs ဆိုတဲ့အဖြဲ႕ေလးဖြဲ႕ထားၾကပါတယ္။
၁၉၉၀ေလာက္က က်ေနာ္ သူတို႔ေလးေတြကိုသေဘာက်ၿပီး ၀င္ေရာက္ကူညီခဲ့ပါတယ္။
ေနာက္ေတာ့ က်ေနာ္ ့အတြက္ JRS ကအလုပ္အကိုင္အသစ္ကေလးဖန္တီးေပးျပီး Burmese
Border Liaison Person အျဖစ္နဲ႕တာ၀န္ယူရပါတယ္။ က်ေနာ္အလုပ္က
အခ်ဳပ္ခန္းေတြနဲ႕၊ အက်ဥ္းေထာင္ေတြဆီက အေမာင္ေတြကို လိုက္ေတြ႕ၿပီး
အကူအညီေပးရတယ္၊ ျပင္ပမွာရွိေနတဲ့ရဲေဘာ္ေတြနဲ႕အဆက္အသြယ္လုပ္ေပးရတယ္။
(၂)ပါတ္တႀကိမ္ေလာက္ နယ္စပ္ဆင္းၿပီး Camp ေတြကိုဆန္နဲ႔ေဆး၀ါး
ေ၀ေပးတဲ့အလုပ္နဲ႔လူ႕အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္ခံရတ့ဲ
သတင္းေတြစုစည္းေပးရပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္က IDC မွာ “ဘ”ကုုလား (ဘဂၤလားေဒ့ရွ္) ေတြကို
ေတာ္ေတာ္ေအာက္က်ခံၿပီး ေပါင္းခဲ့ရတယ္။ ဘဂံုးကုုလားေတြ ဟာေက်ာင္းသားေတြထက္
ဆယ္စုနွစ္တခုေလာက္ ေစာၿပီး ေတာင္ေက်ာ္လာခဲ့ၾကတာျဖစ္တယ္။ သူတို႕အလုပ္က
ထိုင္းပုလိပ္ ကိုဆရာေမြးၿပီး တြန္းလွည္းနဲ႕ပလာတာလိုက္ေရာင္းတယ္၊ ၿပီးရင္
ေက်ာင္းသားေတြ ဘယ္မွာေနတယ္ဆိုတာ သတင္းေပးတယ္။
အခန္႔မသင့္လို႕အဖမ္းခံရရင္လဲ ထိုင္းပုလိပ္က ဘဂံုးကလားကို
တန္းစီးျပန္ခန္႔ၿပီး ဆက္ေၾကးေတာင္းခိုင္းတယ္။ IDC (Immigration detention
Centre) ဆိုတာနိုင္ငံတကာက အခ်ဳပ္သားေတြထားတဲ့ေနရာမို႔အေမာင္ေတြဟာ
တတ္နိုင္သမ်ွစုစည္းၿပီးေနတာေတာင္ အျခားလူမ်ိဳးေတြကရန္စတာခံရတယ္၊
ထိုင္းပုလိပ္ ရဲ႕ရိုက္နွက္ျခင္းကိုခံရတယ္။ ရဲနည္ေလးဆိုရင္ ႏွာေခါင္းရိုး
နဲ႕နံၾကားေတြမွာ ေတာ္ေတာ္ထိခံထားရတယ္။ ၾသဇီ( ၾသစေၾတးလ်) က၀င္းေအာင္တို႔၊
ေနာ္ေ၀ကအရွည္ႀကီးေအာင္ထြန္း၊ နယ္သာလန္ကရန္နိုင္၊ ကိုဘီစီ၊
ကေနဒါကကို၀င္းသိန္း၊ မင္းသူရ၀င္းတို႔ဆိုအသိဆံုးဘဲေနမွာပါ။ JRS
မွာေက်ာင္းသားေလး(၂)ေယာက္နဲ႕ ဆံုခဲ့ဘူးပါတယ္၊ တေယာက္က English majorကလို႕မိတ္ဆက္ၿပီး၊ တေယာက္ကေတာ့ ဘန္ေကာက္ ေရာက္မလာခင္ ရေနာင္းၿမိဳ႕မွာ
သူဘယ္လို ၾကက္ျခင္းေတြထမ္းၿပီး ရပ္တည္ခဲ့ရတယ္ဆိုတာ သနားစဖြယ္
ေျပာျပရွာတယ္၊ နာမည္ကေတာ့ ၾကည္ေဇာ္မိုး တဲ့။ ဒီတုန္းကေတာ့
သိပ္သနားစရာေကာင္းတဲ့ ေက်ာင္းသားေလးတေယာက္ပါပဲ။ ေနာက္ေတာ့လဲအုတ္ခဲကိ်ဳးေလာက္ေအာင္ ေခါင္းမာတဲ့ ရြံစရာ သတၱ၀ါတေကာင္ ျဖစ္သြားတယ္။
သူ႔ရဲ႕ပထမဦးဆံုး စေရႊ႕လိုက္တဲ့အကြက္ကဘယ္သူမွမသိလိုက္ပါဘူး။
ဘာလဲဆိုေတာ့သူနဲ႕တြဲေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုသံရုံးကေနတဆင့္
ျမန္မာျပည္ျပန္ဖို႔ေလွာ္ေပးလိုက္တာပါ။ အဖမ္းအဆီးအရမ္းမ်ားလို႔
စိတ္ဓါတ္အရမ္းက်ေနတဲ့အခ်ိန္ ျပည္တြင္းထဲကေနလဲျပည္ပနဲ႔ဆက္သြယ္ၿပီး
လုပ္လို႔ရတယ္ဆိုၿပီး လိုင္းခ်ေပးလိုက္တယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ English major က
သူ႔ရဲ႕ေဘာ္ဒါ (နာမည္အတိုေကာက္က YL)နဲ႔ တျခားတေယာက္(KM)
တို႔သံရံုးကေနတဆင့္ျမန္မာျပည္ျပန္ၾကတယ္။ သူ႔အတြက္ကေတာ ျပည္တြင္းမွာ
အခ်ိန္က်ရင္သံုးဖို႔ေဒါက္တိုင္တစ္ေခ်ာင္း ေထာင္ထားနိုင္ခဲ့တယ္။
ABSDF ဟာလက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရးဆင္ႏႊဲေနသလို။ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး
လမ္းစဥ္ကိုစြန္႔ခဲ့တဲ့ေက်ာင္းသားေတြဟာ (Overseas National Students’
Organization of Burma) ဆိုၿပီးဒီမိုကေရစီအေရး လႈပ္ရွားခဲ့ၾကတယ္။ ONSOBဟာ (Ramkamhaeng) ရမ္ကမ္ဟဲင္ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားအဖြဲ႕အစည္းနဲ႔
ေပါင္းၿပီးျမန္မာသံရံုးေရွ႕မွာ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရးအတြက္
အႀကိမ္ႀကိမ္ဆႏၵျပနိုင္ခဲ့သလို၊ ထိုင္းအစိုးရရဲ႕
လူ႔အခြင့္အေရးခ်ိဳးေဖါက္မႈေတြကိုလဲ ေခါင္းငံု႔မခံဘဲ
အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာကသိေအာင္ မီးေမာင္းထိုးျပနိုင္ခဲ့တဲ့
သမိုင္းအစဥ္အလာေကာင္းတခုရွိခဲ့တယ္။
ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ေပၚေရာက္ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ဘ၀ကလဲ
သက္ေတာင့္သက္သာေတာ့မဟုတ္ပါဘူ။ ၁၉၉၁ ေလာက္မွာအဖမ္းအဆီးအရမ္းၾကမ္းပါတယ္။
ေရႊေတြလဲ ရွမ္းေယာင္ေဆာင္ၿပီး ေနၾကတာပါဘဲ။ ဒါေပမဲ့လဲ ရိုးရာမပ်က္၊
ေဆးေပါ့လိပ္ေသာက္တာ၊ မႏၱေလးဖိနပ္စီးတာ၊ ဆံပင္မညွပ္တာ၊
သံုးေယာက္ေလာက္စုမိရင္ ဂီတာတီးတာေတြေၾကာင့္လဲဖမ္းခံရတယ္။ အဖမ္းခံရလို႔လႊတ္ရင္ နယ္စပ္ျပန္ပို႔ပါတယ္၊ ျမန္မာဘက္ျခမ္းအနီးမွာ လူေတြကိုအမႈိက္လိုသြားသြန္တာပါ။ လူကိုသြန္လို႔ရတယ္ဆိုတာ အဲဒီေတာ့မွသိရတယ္။
ျမန္မာဘက္ျခမ္းေရာက္သြားလို႔ကံဆိုးၿပီးေက်ာင္းသားမွန္းသိသြားရင္
အႏၵရာယ္အရမ္းႀကီးသလို၊ ဘန္ေကာက္ျပန္တက္ဖို႔ကလဲ စရိတ္စကႀကီးပါတယ္။
တခ်ိဳ႕ေက်ာင္းသားေတြဆိုအိမ္မွာ ညမအိပ္ရဲဘဲ ညလံုးေပါက္ေျပးတဲ့
ဘစ္ကားေတြေပၚမွာဂိတ္စဂိတ္ဆံုးစီးၿပီး အိပ္ခဲ့ၾကရပါတယ္။ ထိုင္းပုလိပ္ရဲ႕
Walki-Talki ကရွဲရွဲျမည္သံၾကားရင္ေနမထိ ထိုင္မသာျဖစ္ရပါတယ္။
ဒီလိုနဲ႔တေန႔ညေနပိုင္း JRS ဧည့္ခန္းထဲမွာ
ေက်ာင္းသားေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေရာက္ေနၾကတယ္။
သူတို႔ရဲ႕မ်က္နွာေတြဟာသာမန္ေန႔ေတြနဲ႔မတူဘဲ ခက္ထန္ေနတယ္။
သူတို႔ဟာအေရးႀကီးတဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္တခုကိ ုအမ်ားသေဘာတူဆံုးျဖတ္ၾကဖို႔
ျပင္ဆင္ေနၾကတယ္။ မွတ္မွတ္ရရ ျမန္မာသံရံုးကို၀င္စီး၊ န၀တ
အလံကိုျဖဳတ္ခ်ၿပီး ခြတ္ေဒါင္းအလံကို တင္ခဲ့တဲ့ ေဂ်ာ္နီလဲပါ၀င္ခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေၾကာက္စိတ္ေတြေၾကာင့္ ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိျဖစ္ၿပီး
တုန္တုန္ရီရီနဲ႔( ေဟး ေပ်ာ္တယ္ေဟ့ ငါတို႔ေတာ႕ မနက္ျဖန္သြား
အဖမး္ခံေတာ့မယ္)ဆိုၿပီး အေၾကာက္ေျပ လာေျပာတာကေတာ့ ၾကက္ျခင္းထမ္းခဲ့တဲ့
အႀကံသမားေက်ာင္းသားငယ္ေလးျဖစ္ပါတယ္။
သူတို႕ဟာ UNHCR ကအသိအမွတ္ျပဳခံထားရတဲဲ့ဒုကၡသယ္ေတြျဖစ္ေပမဲ့
ထိုင္းအစုိးရကဖမ္းဆီးၿပီးျပန္ပို႔ေနတာေတြကို အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာက
အေလးထားလာဖို႔အတြက္ မနက္ဖန္မွာ သတင္းဌာနေတြကိုအသိေပးၿပီ လ၀ကေရွ႕မွာဆႏၵျပၾကမွာျဖစ္ပါတယ္။ သတင္းေတြထုတ္ျပန္ဖို႔က BSCSA ရဲ႕
Information group ကေနတာ၀န္ယူရမွာပါ။ တာ၀န္ေပးခံရတာေတာ့ ေဇာ္ေဇာ္ပါ။
ဒါေပမဲ့တာ၀န္ေတြအားလံုးခြဲေ၀ၿပီးတဲ့အခါမွာေတာ့
အႀကံသမားေက်ာင္းသားငယ္ေလးဟာ ေဇာ္ေဇာ္တေယာက္ထဲတာ၀န္ေတြကိုမနိုင္မွာအေၾကာင္းျပၿပီး ေနာက္ခ်န္ေနခဲ့လိုက္တယ္။ အေၾကာင္းျပခ်က္ကလဲေကာင္းပါတယ္ ေဇာ္ေဇာ္ဟာ အေမရိကားကို scholar နဲ႕သြားဖို႕အတြက္ visaရၿပီျဖစ္ေနလို႔ပါဘဲ။
ေနာက္တစ္ေန႔မွာေတာ့ သူတို႔ရဲ႕ဆံုးျဖတ္ခ်က္အတိုင္းဘဲ ဘန္ေကာက္ လ၀ကရံုးေရွ႕မွာအကၤ် ီ္အျဖဴေရာင္လက္ရွည္၊ ေဘာင္းဘီအနက္ေရာင္၀တ္ၿပ္ီး
ဆႏၵျပအဖမ္းခံၾကပါတယ္။ သူတို႔ဟာစနစ္တက် တန္းစီထိုင္ၿပီး
ေက်ာင္းသားေတြကိုဖမ္းတာမရပ္ရင္ ငါတို႕ကိုဖမ္းပါဆိုၿပီးဆႏၵျပၾကေတာ့
နိုင္ငံတကာရဲ့မီဒီယာေရွ႕မွာ ဒီအေတြ႕အႀကံဳမ်ိဳးမရွိခဲ့တဲ့
ထိုင္းအာဏာပိုင္ေတြ အခက္ေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။ ထိုင္းအာဏာပိုင္ေတြက
နိုင္ငံတကာရဲ႕မီဒီယာေရွ႕မွာ ဖမ္းဆီးဖို ခက္ေနတဲ့အတြက္
ေက်ာင္းသားေတြကိုမဖမ္းဘဲျပန္လႊတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာဂတိစကားမွမရတဲ့အတြက္ေက်ာင္းသားေတြကလဲဆက္လက္ဆႏၵျပၾက
တယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ေက်ာင္းသား အားလံုး
ေယာကၤ်ားေလး ၃၅ေယာက္၊ စိုးလြင္၊ ညီညီ၊ နီထြန္း၊ စိုးစိုး၊
ျပည္ႀကီး၊ေက်ာ္နီ၊ေငြစိုး စသည္တို႕ပါၿပီး၊ မိန္းခေလး ၃ ေယာက္ကေတာ့ ညီမငယ္ျမင့္ျမင့္စန္း၊ ဖိုးသက္နဲ႕ ဖြားဖြားတို႔အဖမ္းခံခဲ့ၾကတယ္။
သူ႔ေကာင္မေလးပါသြားလို႕ရင္ကြဲနာက်ၿပီးက်န္ခဲ့ရတာကေတာ့ ကိုယဥ္ေထြးပါပဲ။သူ႕ခမ်ာေတာ္ေတာ္ခံစားလိုက္ရပါတယ္။
ေက်ာင္းသားေတြကိုထိမ္းသိမ္လိုက္ၿပီးတဲ့ေနာက္ ဘာသတင္းမွမရေတာ့ပါဘူး၊ဘယ္ေနရာမွာထားတယ္ဆိုတာေတာင္မသိ
ရေတာ့ပါဘူး။ ေတာ္ေတာ္စိတ္ပူစရာေကာင္းတဲ့
အေျခအေနပါဘဲ။ JRS မွာလဲေတာ္ေတာ္အေျပာင္းအလဲေတြျဖစ္သြားတယ္။ ေဇာ္ေဇာ္က
အေမရိကားထြက္သြားၿပီး၊ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုင္းကFather Tom က အေမရိကား
ျပန္သြားတယ္။ သူေနရာမွာ Alan နဲ႕ Dennis ဆိုတဲ့ (Aussie)မိသားစု
ေရာက္လာၾကတယ္။ Alan က Baptist တရားေဟာဆရာပါ။ သူကစာေရးတာ၀ါသနာပါၿပီး
ေရာက္ေရာက္ျခင္းဘဲ news journal ေလးထုတ္ျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစားခဲဲ့တယ္။
အဂၤလိပ္စာအေရးအသားအတြက္လဲ အကူအညီေပးခဲ့တယ္။ JRS ၿခံ၀င္းထဲ ရံုးခန္းရဲ႕မ်က္ေစာင္းထိုးမွာ Bertil Lintner က အိမ္ခန္းေလးတခန္းငွားေနပါတယ္။
၀င္၀င္ျခင္းဘယ္ဖက္မွာပါ။ သူ႔ကိုအကူအညီေပးေနတဲ့ ေအးခ်မ္းႏိုင္တို႔၊
မသီတာတို႔ကလဲ DVB မွာတာ၀န္ထမ္းေဆာင္ ဖို႔ေနာ္ေ၀ကိုသြားၾကၿပီ။
ၾကက္ျခင္းထမ္းခဲ့တဲ့လူငယ္ေလးကေတာ့ တပည့္လိုေနတဲ့ Bertil Lintner နဲ႔
စာသင္ေပးလိုတဲ့ Alan အကူအညီနဲ႔ journalist ပညာသင္ဖို႔အခြင့္သာသြားတယ္။
(ဒါကေတာ့လူငယ္တိုင္းႀကိဳးစားရမဲ့တာ၀န္မို႔
ေကာင္းတဲ့အလုပ္လို႔ဘဲျမင္ပါတယ္)သူက ညေနေစာင္းရင္
ျမန္မာလြယ္အိတ္ကေလးလြယ္ၿပီး Foreign correspondent club ကိုသြားတတ္ေနၿပီ။
ဘန္ေကာက္ေက်ာင္းသားေတြထဲမွာလုပ္ရည္ကိုင္ရည္ရွိတ့ဲသူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလဲ
ေထာင္ထဲေရာက္ေနၾကတာမို႔ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕သတင္း ေတြအတြက္
သူဟာအေရးပါတဲ့ေနရာကိုေရာက္သြားတယ္။ ဒါေပမဲ့ဘယ္တံုးကမွ JRS
အျပင္ထြက္ၿပီးေက်ာင္းသားထုရဲ႕အသံကို နားမေထာင္ခဲ့ဘဲ
လံုၿခံဳတဲ့ေနရာမွာေနထိုင္ၿပီး
ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္အာေဘာ္ေတြကိုသြားဖလွယ္ေနတာသာျဖစ္တယ္။ သူတေယာက္ထဲ
မ်က္ႏွာရေနတဲ့အေပၚမွာလဲ ေတာ္ေတာ္ေက်နပ္ေနပံုရပါတယ္။ သတၱ၀ါတေကာင္
အျဖစ္ကိုေျပာင္းသြားတဲ့လုပ္ရပ္ကေတာ့ BSCSA ရဲ႕သတင္းဌာနကို
သူ႔ရဲ႕သတင္းဌာနအမည္ေျပာင္းခဲ့တာပါဘဲ။ ေျပာင္းလိုက္တဲ့သတင္းဌာနအမည္ကေတာ့
BIG (Burma Information Group) ေပါ့။ နာမည္ကိုၾကည့္ရင္
သူ႔ရဲ႕ပင္ကိုယ္စိတ္ထား ႀကီးက်ယ္တာကိုေတြ႕ရမွာပါ။ ေန၀င္းလိုေကာင္မ်ိဳးကို
အာဏာအပ္မိသြားၿပီ။
တႀကိမ္မွာဆို ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္အေႏွာက္အယွက္လဲျဖစ္ ေဒါသလဲျဖစ္ခဲ့ရတယ္။
ONSOB ဥကၠဌ ကိုသီဟရဲ႕ သတင္းပါဘဲ။ က်ေနာ္က IDC သြားေနေတာ့
ဘယ္သူေတြဘယ္ေန႔လြတ္မယ္၊ ဘယ္သူေတြဆီက လြတ္လာတဲ့သူအတြက္
ဘယ္လိုအကူအညီေပးရမယ္ဆိုၿပီး အသိေပးပါတယ္။ IDC ကလြတ္တဲ့ေန႔မွာ
ရေနာင္းကိုပို႔ရင္ျပန္တက္လာရတာခက္တယ္။ ရေနာင္း ကေန
ေကာ့ေသာင္ဖက္ကမ္းကိုေလွနဲ႔ပို႔ရင္လဲ
ေထာက္လွမ္းေရးနဲ႔တိုးမွာမို႔ထိုင္းပုလိပ္နဲ႔ေငြေပးၿပီး
စံခလဘူလီဘက္ကိုထြက္ၾကတယ္။ စံခလဘူလီ ဘက္ကေတာ့ ေန႔ျခင္းျပန္တက္လာလို႔ရတယ္။
က်ေနာ္ ကိုသီဟနဲ႔မေတြ႕ခဲ့ရဘူး၊ ဒါေပမဲ့သူထြက္မွာကေတာ့ေသျခာေနၿပီ။မေတာ္တဆ
သူကိုေထာက္လွမ္ေရးကေန ဖမ္းသြားခဲ့ရင္ မီဒီယာကေနေအာ္ေပးဖို႔နဲ႔
သူစိတ္ခ်ရတဲ့ေနရာေရာက္မွ ဒီသတင္းကိုထုတ္ဖို႔ပါဘဲ။
က်ေနာ္ဒီသတင္းကိုယူလာၿပီး JRS မွာေပးပါတယ္။ ေသေသျခာျခာလဲမွာခဲ့ပါတယ္။
ကိုသီဟ လံုၿခံဳတဲ့ေနရာေရာက္မွ ဒီသတင္းကိုထုတ္ပါလို႔။ ေနာက္ေန႔က်ေနာ္လဲ
JRS ေရာက္ေရာ သတင္းစာကိုင္ၿပီး သူပို႔လိုက္တဲ့သတင္းပါလာတယ္
ဆိုျပီးေရွာက္ၾကြားေနတဲ့သတၱ၀ါကိုေတြ႕လိုက္ရတယ္။ ေအးဗ်ာ
ကိုယဥ္ေထြးတို႔ခ်က္ခ်င္းစံုစမ္းေပးမွ ကိုသီဟျပန္ေရာက္ေနတာ
သိရၿပီးစိတ္ေအးရေတာ့တယ္။ အေပၚယံရွပ္ၾကည့္ရင္ေတာ့
သတင္းဦးေလးပို႔ရံုပဲထင္ရတာ၊တကယ္ေတာ့သူ႔ေနရာမွာ
တျခားသူေတြမရွိရေအာင္ရွင္းလိုက္တာပါ။ က်ေနာ္ကိုသီဟကို ဒီေန႔ထိ
မေတာင္းပန္ရေသးဘူး၊ လိုင္းေပၚကေန ဒီစာနဲ႔ပဲ ေတာင္းပန္လိုက္ပါတယ္။
JRS ၿခံ၀င္းရဲ႕၀င္၀င္ျခင္းညာဖက္အေဆာက္အဦးဟာ ဧည့္ခန္းျဖစ္ၿပီး၊
ရံုး၀န္ထမ္းေတြထမင္စား ေကာ္ဖီေသာက္ၾကပါတယ္။ အေပၚထပ္ကိုေတာ့
ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြ ရံုးခန္းလုပ္ထားပါတယ္။
ျပင္ပကဧည့္သယ္ေတြလာရင္ေအာက္ထပ္ေနရာေလးမွာဘဲဧည့္ခံၾကပါတယ္။ ABSDF
ကေက်ာင္းသူ မရီရီထြန္း ငွက္ဖ်ားပိုး ဦေဏွာက္ထဲ၀င္ၿပီး
ေဆးရုံမွာမဆုံးမီအထိ အေပၚထပ္အခန္းေလးထဲမွာေနသြားပါတယ္။
က်ေနာ္မွာဦး၀င္းတင္ဆိုတဲ့ မိတ္ေဆြ တစ္ဦးရွိပါတယ္။ ဦး၀င္းတင္က ရေနာင္းက
ျမန္မာေတြကို အရမ္းအကူအညီေပးတဲ သူေဌးခ်ိဳခ်ိဳင္းရဲ႕လူယံုျဖစ္ပါတယ္။ IDC
ကေနလႊတ္လိုက္တဲ့ ေက်ာင္းသားတခ်ိဳ႕ ဦး၀င္းတင္ အကူအညီနဲ႔
သူေဌးခ်ိဳခ်ိဳင္းရဲ႕ငါးေျခာက္ဂိုေဒါင္မွာ ခိုလႈံခဲ့ရဘူးပါတယ္။ တေန႔
မိတ္ေဆြႀကီးဦး၀င္းတင္က ေျပာလာတယ္၊ သူစိတ္တိုေနပံုလဲရပါတယ္။ ( က်ေနာ္
ဒီေကာင္ကိုရိုက္မိေတာ့မယ္တဲ့) ဒါနဲ႕အႀကိဳးအေၾကာင္းေမးၾကည့္ေတာ့၊
နယ္စပ္ကတက္လာတဲ့ ေက်ာင္းသားေလးတေယာက္ ေရေတာင္းေသာက္တယ္တဲ့
ေရေသာက္ၿပီးေတာ့ ခေလးကခြက္ကိုမေဆးဘဲခ်ထားလိုက္တယ္၊
အဲဒါကိုခြက္ကိုယူၿပီးအဲဒီ ေက်ာင္းသားေလး ေရွ႕မွာ
ေရေဆးျပေနတာမၿပီးေတာ့ဘူးဗ်ာတဲ့။ ေၾကေၾကကြဲကြဲေျပာရွာတယ္။ တကယ္ေတာ့
နယ္စပ္ကတက္လာတဲ့ ခေလးေတြကေတာ္ေတာ္သနားစရာေကာင္းပါတယ္။ အဟာရကလဲခ်ိဳ႕တဲ့၊
ငွက္ဖ်ားကလဲပါလာ၊ အ၀တ္အစားကလဲမေတာ္တေရာ္၊ တခ်ိဳ႕က
ေတာလမ္းကအသက္စြန္႔ၿပီးတက္လာ၊ အသားအေရကလဲညစ္ေပေပနဲ႔ဆိုေတာ့၊
ေတာ္ေတာ္ေလးနွိမ့္ခ်ခံၾကရတယ္။ မတူမတန္သလိုအမူအရာလုပ္ျပတာ၊
ဖိုင္တြဲႀကီးပိုက္ၿပီးအလုပ္မ်ားေနတဲ့ပံုစံနဲ႕ရုံးခန္းေတြကူးခ်ည္သန္းခ်ည္လုပ္ျပတာလဲခံၾကရတယ္။
က်ေနာ္ကေတာ့ပံုမွန္ပါဘဲ။ နယ္စပ္သြားတယ္၊
အခ်ဳပ္ခန္းေတြလဲပံုမွန္သြားၾကည့္ျဖစ္ပါတယ္။
ဒီအေတာအတြင္းမွာစိတ္အေနွာက္အယွက္နဲ႔ႀကံဳလာရျပန္တယ္။ IDC ကျပန္ေရာက္ရင္
IDC ထဲကေန UNHCR ရုံးေလးမွာရွိတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြဆီေပးလိုက္တဲ့စာေတြ နဲ႕IDC
ထဲကထူးတဲ့သတင္းေတြJRS မွာ၀င္ေပးပါတယ္၊အဲဒီစာေတြကို ကိုယဥ္ေထြးက
ရုံးေလးပို႕ေပးပါတယ္၊ ၿပီးေတာ့ သူျပန္ေပးတဲ့
ရဲဖမ္းခံထားခံရတဲ့သူေတြရဲ့နာမည္စာရင္းနဲ IDCထဲမွာ လိုက္ရွာေပးရတယ္။
ဒါေပမဲ႔ (၂)ရက္ (၃)ရက္ေလာက္ရွိေနၿပီ၊ JRS ရုံးခန္းတခါးပိတ္ပိတ္ထားေတာ့
အေမာဆို႔ဆို႔သြားတယ္။ ရံုးခန္းထဲမွာလူရွိေနတာ က်ေနာ္သိေနတယ္။
ကိုယဥ္ေထြးကိုေတာ့ မွာခဲ့ပါတယ္ ေန႔ခင္းရံုးခန္းပိတ္မထားဖို႔။
ဒါေပမဲ့လဲမထူးပါဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔ပိတ္ထားတာလဲေျပာရရင္ေတာ့… JRS
ကို၀င္ထြက္ေနတဲ့ Canadianမ တစ္ေယာက္ရွိတယ္။သူ႔နာမည္က Monique ပါ။ သူက
အေမာင္ေတြကို လာၿပီး အီစီကလီ လုပ္ေနတာ။ JRS မွာေရြးစရာေတြကမ်ားေနေတာ့
သူလဲ အိုက္စကလင္ လုပ္ေနရတာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ သူ႔ကိုသတ္သတ္မွတ္မွတ္ထားၿပီး
အသိအမွတ္ျပဳေပးထားခံရတဲ့ သူတေယာက္လဲရွိတယ္။ အဲဒီေက်ာင္းသားေလးကေတာ့ IDC
မွာသြားအဖမ္းခံတဲ့အထဲပါသြားၿပီး ဘယ္ေရာက္ေနမွန္းမသိရေသးဘူး။ ခုေတာ့
Canadianမ လဲ ေရြးစရာလူမရွိေတာ့ဘဲ ရံုးခန္းတံခါးပိတ္ၿပီး
စာသင္တဲ့အဆင့္ေရာက္သြားေတာ့တာပါဘဲ။ SDC ထဲ ကကိုယ့္ရဲေဘာ္တေယာက္ဘယ္လို
ခံစားရမလဲ။
ဒီလိုေနရင္းနဲ႔ပဲ ေက်ာင္းသားေတြကို SDC (Special Detention Centre)
ပို႔လိုက္တယ္လို႔ၾကားရပါတယ္။ IDC ထဲကေက်ာင္းသားအခ်ိဳ႕ ကိုလဲ SDC
ပို႔လိုက္လို႔ SDC ထဲမွာေက်ာင္းသား၅၀ေလာက္ျဖစ္သြားတယ္။ သူတို႔ထက္အရင္
ေလယာဥ္ျပန္ေပးဆြဲမႈ႔နဲ႔နွစ္ရွည္ေထာင္ခ်ခံထားရတဲ့ ရဲရင့္ နဲ႔ ရဲသီဟဆိုတဲ့
ေက်ာင္းသား၂ေယာက္လဲရွိေသးတယ္။ သတင္းေတြကေတာ့ ျမန္မာျပည္ျပန္ပို႔မယ္၊
ေက်ာင္းသား camp အသစ္ဖြင့္ၿပီးအရင္ဆံုးအသုတ္အေနနဲ႔ထည့္မယ္၊
ေတြ႕ခြင့္ေပးမယ္၊ စသည္ျဖင့္ေပါ့။ ေနာက္ေတာ့ေတြ႕ခြင့္ရၿပီဆိုတဲ့
သတင္းၾကားရလို႕အရမ္း၀မ္းသာတယ္။ ေျခမကိုင္မိ လက္မကိုင္မိနဲ႔
စိုးရိမ္ေၾကာက္လန္႔ေနတာကေတာ့ ဟိုသတၱ၀ါေလးပဲ။
အခြင့္ေကာင္းကိုအမိအရဖမ္းၿပီး တကိုယ္ရည္ journalist
တေယာက္ျဖစ္ဖို႔ႀကိဳးစားေနတာကလြဲလို႔ဘာမွမယ္မယ္ရရ မလုပ္ထားခဲ့ေတာ့ SDC
ကိုေထာင္၀င္စာေတြ႕လို႔ရတဲ့အခ်ိန္ ဘာသတင္းစကားမွမပါးႏိုင္ခဲ့ဘူး။
အထဲကသူေတြ စိတ္ဓါတ္မက်ေအာင္ အျပင္မွာလဲအရမ္းႀကိဳးစားေနပါတယ္ကြာ ဆိုၿပီး
ေခၽြးသိပ္ခဲ့ရတယ္။ တကယ္ပါလုပ္ရည္ကိုင္ရည္ ရွိၿပီးအျပင္မွာ က်န္ေနတဲ့
ဘယ္ေက်ာင္းသားမွ JRS မွာလာၿပီးေဆြးေႏြးတာလဲမေတြ႕ရသလို
ကိုယ္တိုင္လဲသြားၿပီးေဆြးေႏြးတိုင္ပင္လာတာမၾကားမိဘူး။ SDC
အထဲမွာလဲရက္ေတြၾကာလာေတာ ဦးေဆာင္ခဲ့သူေတြလဲ အကြိဳင္ခံေနရၿပီ။
သတၱ၀ါေလးၾကည့္ရတာ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြ လြတ္လာမွာ အရမ္းစိုးရိမ္ေနပံုရတယ္။
သူဟာအခုရေနတဲ့အခင္းအက်င္းမ်ိဳးမွာ သာယာေနၿပီး ထိမ္းသိမ္းခံထားရသူေတြ
လြတ္လာရင္ သူ႔ကိုလႊဲခဲ့တဲ့လုပ္ပိုင္ခြင့္ေတြကို ျပန္မအပ္နိုင္ေတာ့ဘူး
(အာဏာရူးျဖစ္သြားတာေပါ့)။ SDC ကေက်ာင္းသားေတြလြတ္လာေတာ့မယ္ၾကားရလို႔
က်ေနာ္တို႕တေတြအားလံုး ၀မ္းသာေနတဲ့အခ်ိန္
သူေတာ္ေတာ္ေျခာက္ျခားေနၿပီျဖစ္တယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ (၉)လနီးပါးမွာ SDC
ကေက်ာင္းသားေတြလြတ္လာတယ္။ က်ေနာ္အမွန္အတိုင္းပဲရွင္းျပလိုက္တယ္။
သူတို႔လဲေတာ္ေတာ္ေၾကကြဲေနပံုရပါတယ္။ အရာရာဟာ ေျပာင္းလဲေနၿပီး
ေႏြးေထြးစြာႀကိဳဆိုမႈကို မရတဲ့အျပင္၊
လက္တြဲေခၚယူဖို႔ကိုကန္႔ထားသလိုျဖစ္ေနတယ္။ ရဲေဘာ္ရဲဘက္ေတြဟာ
သူနဲ႔တစိမ္းေတြလိုရွိန္ေနၾကတယ္။ တေန႔မွာေတာ့ သူတို႕အစည္းအေ၀းတရပ္ေခၚၿပီး
ေခါင္းေဆာင္လုပ္မဲ့သူအသစ္ျပန္ေရြးတဲအခါ၊ အဲဒီသတၱ၀ါရွံုးသြားပါတယ္။
ဒါေပမဲ့ေနရာဖယ္ေပးဖို႔ေ၀့လည္ေၾကာင္ပတ္လုပ္ေနပါေတာ့တယ္။
ထိုင္းအာဏာပိုင္ေတြကို သတၱိျပခဲ့တဲ့သူေတြဟာ ေလးစား အသိအမွတ္ျပဳျခင္း
မခံရဘဲ လူသစ္ကေလးေတြလိုျပန္ျဖစ္ေနေတာ့ မေက်နပ္မႈေတြဟာ ထိမ္းခ်ဳပ္မရဘဲ၊
သူတို႔ထဲက စကားနည္းၿပီး အေအးဆံုးေက်ာင္းသားေလးတေယာက္က အုတ္ခဲနဲ႔သတၱ၀ါကို
ထုလိုက္ပါေတာ့တယ္။ အုတ္ခဲလဲက်ိဳး သတၱ၀ါလဲေဆးရုံပို႔လိုက္ရတယ္။
ေဆးရုံကေတာ့ ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕၊ ဗဟိုယိုထင္ လမ္းမႀကီးေပၚမွာရွိတဲ့ ဖရထိုင္း ၂
ေဆးရံုပါ။ ေခါင္းမွာေလးငါးခ်က္ေလာက္ခ်ဳပ္လိုက္ရၿပီး၊ နွစ္ညေလာက္
ေဆးရုံတက္လိုက္ရပါတယ္။ အၾကမ္းဖက္ျခင္းဟာ မွားယြင္းတဲ့လုပ္ရပ္ဆိုတာ
နားလည္ပါတယ္၊ အဒီေက်ာင္းသားငယ္မွားသြားတယ္။ ဒါေပမဲ့
အျပစ္ရွိၿပီးတာ၀န္ရွိတာ က်ေနာ္ျဖစ္ပါတယ္။
က်ေနာ္ရဲ႕ခံစားခ်က္ကိုဦးစားေပးတဲ့ စကားေတြေၾကာင့္
ေဒါသေပါက္ကြဲရတာသာျဖစ္တယ္။ က်ေနာ္ေဆးရံုကိုမသြားခဲ့ဘူး။
ေဆးရံုသြားၾကည့္တဲ့သူေတြကေတာ ေျပာျပတယ္။ အျဖဴေတြေရွ႕မွာ “ပဲ”
ေတြအရမ္းမ်ားျပတယ္တဲ့။ ေဆးရံုကုတင္ေပၚမွာေတာင္ သနားသြားေအာင္ lobby
လုပ္လိုက္ေသးတယ္။ Alan ရဲ႕ ဇနီး Dennies ကေတာ အရမ္း၀မ္းနည္းၿပီး
စိတ္မေကာင္းေတာ္ေတာ္ျဖစ္ရွာတယ္။ Dennies ကစိတ္ထားသိပ္ၿပီးႏူးညံ့တယ္။
ဘာအကူအညီသြားေတာင္းေတာင္း မရရေအာင္ႀကိဳးစားၿပီးခ်က္ခ်င္းတုံ႔ျပန္တယ္။
သူ႔ကို စိတ္မေကာင္းစရာသတင္းသြားေျပာမိရင္ သူကပိုၿပီးထိခိုက္လြယ္တယ္။
Dennies မသိလိုက္တာကေတာ သူ႔ေနာက္ကြယ္မွာ ဒီသတၱ၀ါက ( ဒီေကာင္မေလး အရမ္းကို
နန္႔တယ္) လို႔ေျပာခဲ့တာပါဘဲ။ Dennies က သူ႔အေမအရြယ္ေလာက္ရွိပါတယ္။ ဒါနဲ႔
က်ေနာ္လဲမွာမေပ်ာ္ေတာ့တာနဲဲ႔ JRSက အလုပ္ထြက္လိုက္ပါတယ္။
ေနာက္ေတာ့ BIG ကေန ဧရာဝတီသတင္းဌာန ဆိုၿပီး ေျပာင္းသြားတယ္ ၾကားတယ္။
က်ေနာ္ ဧရာဝတီသတင္းကိုမဖတ္ပါဘူး။ ပုဂၢိဳလ္ေရးအရ ရြံလြန္းလို႔ပါ၊ ဒါေပမဲ့
links ေတြကေန ေရာက္သြားေတာ့လည္း က်ေနာ့္ညီငယ္ေလးေတြ(ရဲနည္၊ ကိုသက္)
ဧရာ၀တီမွာ လုပ္ေနတာဘဲေလဆိုၿပီးေျဖပါတယ္။ ဗိုလ္္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ကို ေစာ္ကားၿပီး အင္တာနက္ဟက္လုပ္ခံရတယ္
ေျပာတာလဲၾကားပါတယ္။ ကိုေက်ာ္သန္းတေယာက္
နပိုလီယံဆိုၿပီးေရးလိုက္တာေတြ႕တယ္။ နပိုလီယံ နဲ႔ႏိွဳင္းရင္ေတာ့
ေနာက္ကြယ္မွာဟားတိုက္တာခံရတာျမင္မိတယ္။ သူ႔ဗီဇက သူဆြလိုက္လို႔
သူမ်ားေဒါသထြက္သြားရင္ ဟားတိုက္တတ္တဲ့ မညွိဳးလံုးဗ်။
မႏၱေလး မွာ ကိုထြန္းေအာင္ေက်ာ္ရဲ႕ ညီမ မသင္းသင္းနဲ႔မေခ်ာအိျဖဴတို႔ကို
ခ်ိဳးလိုက္တဲ့ အခ်ိဳးမ်ိဳးေတြ JRS မွာ
နယ္စပ္ကလာတဲ့ေက်ာင္းသားေတြအေပၚဆက္ဆံခဲ့တာ ျပန္ျမင္မိတယ္။
ေျမာက္ပိုင္းကိစၥ သူကအေစာဆံုး ၁၉၉၆ ကစခဲ့တာပါတဲ့။ ဟုတ္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္က
အတိုက္အခံေတြဘက္မွာဒီသတင္းကိုမျပန္႔ေစခ်င္ေသးဘူး။ အတိုက္အခံ
အင္အားေလ်ာ့သြားမွာစိုးတယ္။ တခ်ိဳ႕လည္းေျမာက္ပိုင္းမွာတကယ္ပဲ
သူလွ်ိဳ၀င္ခဲ့တယ္ထင္ၾကသလို၊ လြတ္ေျမာက္လာသူေတြကိုယ္တိုင္က
သူတို႔ေလးစားဂုဏ္ယူခဲ့တဲ့ ABSDF ရဲ့ဂုဏ္သိကၡာကိုငဲ့ညွာၿပီး ခုလို
ဖြင့္ဟမေျပာၾကေသးပဲ ကာလတခုကိုေစာင့္ဆိုင္းေနတဲ့အခ်ိန္မွာ
သတင္းဦးအေနနဲ႔သတင္းဌာန နာမည္ရဖို႔အတြက္ အတိုက္အခံ အခ်င္းခ်င္းႏွိပ္ကြပ္
လိုက္တာပါ။ ေျမာက္ပိုင္းကလြတ္ေျမာက္လာတဲ့ေက်ာင္သားေတြရဲ႕
သေဘာထားႀကီးမႈနဲ႔သည္းခံ စိတ္ရွည္မႈကလဲအံၾသစရာပါဘဲ။ ေနာက္တေၾကာင္းက NGO
ေလာကထဲက Donor ေငြေတြရွယ္ၿပီးယူေန ရတဲ့သူတေယာက္(ကိုနိုင္ေအာင္)
ကိုရွင္းလိုက္ရင္ သူ႔ဆီေငြေတြ ပိုၿပီးစီးဆင္းလာဖို႔အတြက္ပါ။
ေျမာက္ပိုင္းကေက်ာင္သားေတြကို ကရုဏာသက္လို႔ေတာ့ျဖစ္ဟန္မတူပါဘူး
မရိုးနုိင္တဲ့ ဟသၤာကိုးေသာင္းဇာတ္ ခင္းလိုက္တာပါဘဲ။ လက္ရွိအေျခအေနမွာေတာ့
တျခားသတင္းေထာက္ေတြလဲေရးေနၾကတာမို႔သတင္းဦးမဟုတ္ေတာ့တဲ့အတြက္
ေျမာက္ပိုင္းကိစၥကေသးေသးေလးျဖစ္သြားတာေပ့ါ။
(၈၈) အေရးအခင္း ကထြက္လာခဲ့တဲ့ေက်ာင္းသားေတြဟာ အနာဂါတ္ေတြ
ေပ်ာက္မွာစိုးရိမ္လို႔တတိယနိုင္ငံေတြထြက္ၿပီး ပညာလဲသင္
ႏိုင္ငံေရးလဲလုပ္ဖို႔ႀကိဳးစားၾကတယ္။ တကယ္တန္းမွာေတာ့
ေက်ာင္းသားအခ်ိဳ႕ေလာက္သာအဆင့္ျမင့္တကၠသိုလ္ေတြမွာ
အစိုးရေခ်းေငြနဲ႔ပညာသင္ၾကားႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက
လုပ္ငန္းခြင္ထဲ၀င္၊ အိမ္ေထာင္ေတြက်ျဖစ္ကုန္ၿပီး၊ ေန႔ႀကီးရက္ႀကီးေတြမွာ
ဆႏၵျပတာထက္ သိပ္ပိုၿပီးတိုးမေပါက္ခဲ့ပါဘူး။ဘာသာစကားအခက္အခဲကလဲ
အႀကီးမားဆံုးျပႆနာတရပ္ပါပဲ။ လုပ္ငန္းခြင္ထဲမွာ
စကားေျပာသင္ေနလို႔ရတာမွမဟုတ္တာဘဲ။ကိုယ္အသိုင္းအ၀ိုင္းမွာၾကေတာ့လဲဗမာလိုဘဲေျပာၾကဆိုၾကနဲ႔မို႔ အဂၤလိပ္စကားကို အလုပ္ျဖစ္ေလာက္ေအာင္ပဲ
ေျပာတတ္ၾကတယ္ဆိုေတာ့ ျမန္မာ့အေရးလုပ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္
နိုင္ငံျခားသားေတြဆီမွာ အကူအညီသြားၿပီးေတာင္းၾကရတယ္။ ခ်င္းမိုင္
ဂြင္က်ေတာ့ ေျပာင္းျပန္ပါ။ ျမန္မာ့အေရးစိတ္၀င္စားတဲ့ ႏိုင္ငံျခားသားေတြ၊ႏိုင္ငံတကာက ေက်ာင္းသားေတြ ဟာ စာတမ္းျပဳစုတာဘဲျဖစ္ျဖစ္
သူတို႕ႏိုင္ငံမွာျပန္တင္ျပဖို႔ပဲျဖစ္ျဖစ္ ျမန္မာေတြဆီမွာ
သိခ်င္တာေလးေတြလာေမးရတယ္။ ေက်ာင္းဆင္းေလးေတြ၊ ဂ်ာနယ္လစ္အသစ္ေလးေတြ၊
လူ႔အခြင့္အေရးလႈပ္ရွားသူေတြဟာ၊ တေလးတစားနဲလာၿပီး သူတို႔သိခ်င္တာေလးေတြ
ျမန္မာေတြဆီ တေလးတစားလာ ေမးရတဲ့အဆင့္ပါ။ စာအေရးအသားလက္ေသြးၿပီး
ကူညီခ်င္သူေတြရွိသလို အဂၤလိပ္စကားေျပာၾကတဲ့အေၾကာင္းအရာေတြကလဲ
လူအခြင့္အေရး၊ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီအေရး နဲ႔ပတ္သက္တဲ့ အေၾကာင္းအရာေတြမို႔
စကားေျပာရာမွာလဲတိုးတက္ပါတယ္။ Donor ေတြဆီက project တင္လို႔
ရထားတဲ့ေငြေတြ အသံုးျပဳေပးဖို႔လာတဲ့ NGO ေတြက လုပ္ေပးကိုင္ေပးမယ့္သူ
လာရွာရတာမို႔ကိုယ္ကအလိုက္သင့္ေလး ဆြဲစားယံုပါဘဲ။ NGO ေတြဆီမွာ project
တင္နည္းေတာင္ သင္တန္းေပးပါေသးတယ္။
ျပည္တြင္းကျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြဟာ အမွန္တရားေတြကမၻာက သိရွိဖို႔အတြက္၊
အလုပ္အျပဳတ္ခံ၊ ႏွစ္ရွည္ေထာင္က်ခံၿပီး သတင္းဌာနေတြဆီ
သတင္းေတြေပးပို႔ၾကတယ္။ ျပည္ပက မီဒီယာသမားေတြကေတာ့ အဲဒီေခၽြး၊ ေသြးေတြနဲ႔
ေပးဆပ္ထားတဲ့ သတင္းေတြကို ရင္းၿပီး ႏိုင္ငံတကာက အလွဴရွင္ေတြဆီက
အလွဴေငြေတြနဲ႔နွစ္၂၀ေလာက္ ေလေအးစက္ပါတဲ့ရံုးခန္း၊ ကိုယ္ပိုင္ကား၊
အသံုးအေဆာင္အျပည့္နဲ႔အီဆိမ့္ေနေအာင္ေနခဲ့ၾကတယ္။ ျမန္မာျပည္ထဲမွာ
မီဒီယာနဲ႔ဆက္သြယ္လို႔အဖမ္းခံသြားရျပန္ေတာ့ သူ႔လူပါဆိုၿပီး
အလွဴရွင္ေတြဆီအသံုးစရိတ္ျပလို႔ေကာင္းသြားျပန္ေရာ။ ခုေတာ့အလွဴရွင္ေတြက
ျပည္ပမွာထက္ ျပည္တြင္းကိုစိတ္၀င္စားလာတယ္။ သတင္းဌာနေတြထက္ လူမႈေရး၊
ပညာေရးနဲ႔ လူငယ္ေတြျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေရးေတြမွာ စိတ္၀င္စားလာေတာ့၊
သတင္းဌာနေတြလဲ ၀မ္းေရးအတြက္ သူမ်ားထက္ဦးေအာင္
ျမန္မာျပည္ထဲေျပး၀င္ၾကရေတာ့တယ္။ ျမန္မာျပည္ကိုခ်စ္လို႔ျပန္လာတာမဟုတ္ပါဘူး
ဂြင္ေပ်ာက္ကုန္လို႔ပါ။ ဒီသတၱ၀ါတေကာင္က အခု NLD လဲ၀င္ထြက္ေနတာမို႔
ေကာက္က်စ္တဲ့ ေကာင္ကိုသတိထားဖို႔ ဒီစာကိုေရးလိုက္တာပါ။ ဒီေကာင့္မွာ
သူ႔သတင္းဦးဖို႔ကလြဲရင္ ဘာ stance မွမရွိပါဘူး။ ေျခလွမ္းတိုင္းဟာ
အကြက္ခ်ထားၿပီး သူ႔ရဲ႕စားခြက္ကို လုမဲ့သူကိုအခြင့္သာရင္ ႏွိပ္ကြပ္ဖို႔
အၿမဲတန္း အေကာက္ႀကံေနတတ္တယ္။ ဂ်ာနယ္လစ္ အသစ္ေလးေတြကိုလဲမွာပါရေစ၊
တန္ရာတန္ေၾကးရမွအလုပ္လုပ္ပါ။ တန္ရာတန္ေၾကးဆိုတာ ေငြေၾကးထက္၊ ေလးစား၊
အသိအမွတ္ျပဳျခင္းခံရမႈကိုဆိုလိုတာပါ။
Press conference ေတြမွာထပ္ေတြ႕ရင္ေမးၾကည့္ပါ။ဘန္ေကာက္က ေက်ာင္းသား
၃၈ေယာက္ အေရးမွာ ဘယ္အခန္းက႑က ပါ၀င္ခဲ့ပါသလဲ၊ ဘယ္မွ်ေလာက္
တာ၀န္ေက်ခဲ့ပါသလဲ။ အဲဒီသတၱ၀ါ မ်က္နွာမွာမရွိတဲ့ေသြးေတာင္ေပ်ာက္သြားအံုးမယ္။



အားလံုးကိုခင္မင္ေလးစားလ်က္
ကိုဖိုးေထာင္
 
 သူ ့အေၾကာင္းမသိၾကတဲ့သူေတြဆိုရင္ အတိုက္အခံေလာကတခုလံုးကို သူကလုပ္ေၾကြး ေနရသလို..အားလံုးကသူ ့ေအာက္မွာရွိသလို..ေျမာက္ပိုင္းကို သူကစၿပီးဖြေပး သလို..ေျပာ ေနတဲ့ ေအာင္ေဇာ္ .. သတၱိရွိ ရင္ မင္းေနာက္ေစ့က အမာရြတ္အေၾကာင္း အားလံုးသိ ေအာင္ေျပာ လိုက္ပါ လား...။
၁၉၈၈ စက္တင္ဘာလမွာ စစ္တပ္ကအာဏာသိမ္းအၿပီး ျမန္မာနိုင္ငံ အရပ္ရပ္မွာရွိတဲ့ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ လက္နက္ကိုင္ေတာ္လွန္ေရး တရပ္ဆင္ႏႊဲဖို႕အတြက္ နယ္စပ္ေဒသေတြဆီ ထြက္လာၾကတယ္။ ေတာ္လွန္ေရး နယ္ေျမထဲမွာ
အစားအေသာက္ဆင္းရဲဒဏ္၊ ငွက္ဖ်ားဒဏ္ေတြခံစားရတာေၾကာင့္
တခ်ိဳ႕လဲျပည္ေတာ္ျပန္ၾကၿပီး၊ တခ်ိဳ႕လဲဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ေပၚတက္ၿပီ
UNHCR မွာ ဒုကၡသည္အျဖစ္ခံယူၿပီး၊ ၿမိဳ႕ေပၚနိုင္ငံေရးဆက္လုပ္ၾကတယ္
က်ေနာ့္ညီမေလးတေယာက္လဲ အေရးအခင္းၿပီး သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြန႔ဲ
ထြက္သြားတာလိုက္တာ လိုက္ရွာရင္း ညီမေလးကို ဘန္ေကာက္ၿမိဳ႕ Victory
monument အနီး စနမ္းေပါင္ရပ္ကြက္ ဆြိဳင္ရ္ လူးျခား မွာရွိတဲ့ JRS Jesuit
Refugee Service မွာျပန္ေတြ႕ခဲ႔ရပါတယ္။ Jesuit ဆိုတာ ေကာင္းက်ိဳးအတြက္ဆို
လိမ္ညာသင့္ရင္ လိမ္ညာရမယ္လို႕ အယူအဆရွိတဲ့
ခရစ္ယန္ဘုန္းေတာ္ႀကီးအုပ္စုျဖစ္ၿပ္ီး ဒီအယူအဆနဲ႔ပဲ ဒုကၡသည္ေတာ္ေတာ္
မ်ားမ်ားကို အကာအကြယ္ေပးႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။

Saturday, February 2, 2013

ျပည္တြင္းစစ္မ်ား ျငိမ္းေအးျပီး က်ည္ဆံမ်ား အစား ပန္းမ်ား ပြင့္ေ၀ ပါေစေၾကာင္း


သံစဥ္၊ တီးခတ္၊ အသံသြင္း ၀င္းေက်ာ္(GTX) ]ဟာမိုနီ ေဘ့စ္ ျမတ္မိုး (Pro)၊ ေရး/ဆို ေနမ်ဳိးဇင္ ျပည္တြင္းစစ္မ်ား ျငိမ္းေအးျပီး က်ည္ဆံမ်ား အစား ပန္းမ်ား ပြင့္ေ၀ ပါေစေၾကာင္း ကခ်င္ ျပည္နယ္ လိုင္ဇာသို႕ ကိုယ္တိုင္သြားေရာက္ခဲ့စဥ္က တိုင္းရင္းသား စစ္ေဘးသင့္သူမ်ားကို ၾကင္နာေသာ ခံစားမႈျဖင့္ အသြားလမ္းေပၚတြင္ ေရးသားခဲ့ေသာ သီခ်င္းျဖစ္ပါသည္။ ျပည္သူေတြ က ေတာင့္တလွျပီ သာၾကည္ မွ်တ လြတ္လပ္ဘ၀ေတြ လံုျခံဳစိတ္ခ် လူမႈဘ၀ အေထြေထြ ညီေနာင္အခ်င္းခ်င္း စစ္မခင္းၾကနဲ႕ေလ။ မတူတာခ်ျပ ေဆြးေႏြးၾကေလ။ လူလူ ခ်င္းပဲ ဥာဏ္အလင္း မကြင္းေပ။ က်ည္ဆံေတြ အစား ပန္းမ်ားပြင့္ေ၀၊ ငိုသံေတြအစား အျပံဳးမ်ားတင့္ပါေစ။ ေဟး ေဟ့ ျပည္တြင္းစစ္ၾကီးေရ ရပ္ပါေတာ့။ ေဟ့ေဟ့ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ၾကည္ေစ၊ ေဟ့ေဟ ျပည္တြင္းစစ္ပြဲေတြ ရပ္ပါေတာ့။ ေဟ့ေဟ ျပည္ေထာင္စုၾကီး သာယာ အဓြန္႕ရွည္။ ............. ၾက္နာမငဲ့ လက္နက္ဖက္ျပိဳင္ ႏိုင္ေအာင္ခင္းစစ္ အခ်င္းခ်င္း အျပစ္ေခၽြ ရွည္ၾကာခဲ့ရ ရာစုႏွစ္၀က္ေလ။ သံသရာ အက်ဳိးက မြဲက် ဘ၀ေတြ။ ႏိုင္လို မင္းထက္ အမုန္းစစ္ပြဲေတြ၊ သံသရာထပ္ေက်ာ့ မဆံုးတတ္ၾကေပ။ က်ည္ဆံေတြ အစား ပန္းမ်ား ပြင့္ေစ၊ ငိုသံေတြအစား အျပံဳးမ်ား တင့္ပါေစ။ ေဟး ေဟ့ ျပည္တြင္းစစ္ၾကီးေရ ရပ္ပါေတာ့။ ေဟ့ေဟ့ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ၾကည္ေစ၊ ေဟ့ေဟ ျပည္တြင္းစစ္ပြဲေတြ ရပ္ပါေတာ့။ ေဟ့ေဟ ျပည္ေထာင္စုၾကီး သာယာ အဓြန္႕ရွည္။....................အမုန္းမာန္ေတြအစား အျပံဳးဟန္ေတြထား၊ ႏွလံုးသား လွတဲ့ လူသားစိတ္ ဒို႕ျပမယ္ေလ။ ဗံုးဆံေတြ အစား ေက်ာင္းကန္ဇရပ္မ်ား အစားတိုး တည္ေဆာက္ၾကလို႕ ႏိုင္ငံသစ္တည္ၾကမယ္။ က်ည္ဆံေတြ အစား ပန္းမ်ားပြင့္ေစ............... က်ည္ဆံေတြ အစား ပန္းမ်ားပြင့္ေစ........ က်ည္ဆံေတြ အစား ပန္းမ်ားပြင့္ေစ........... က်ည္ဆံေတြ အစား ပန္းမ်ားပြင့္ေစ ေဟး ေဟ့ ျပည္တြင္းစစ္ၾကီးေရ ရပ္ပါေတာ့။ ေဟ့ေဟ့ တိုင္းရင္းသား အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ၾကည္ေစ၊ ေဟ့ေဟ ျပည္တြင္းစစ္ပြဲေတြ ရပ္ပါေတာ့။ ေဟ့ေဟ ျပည္ေထာင္စုၾကီး သာယာ အဓြန္႕ရွည္။

Thursday, January 31, 2013

အလိုအပ္ဆံုး.......

Blossom Taw and 2 other friends shared ကုိ ကြန္း's photo.
အလိုအပ္ဆံုး............


အေမရိကားရွိ တကၠသိုလ္တစ္ခုမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တယ္လို႔ ဖတ္ရဖူးတဲ့ ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ပါ။

တစ္ခါက တကၠသိုလ္တခုတြင္ ေက်ာင္းဆင္းခါနီး ဆရာက ....

"ကစားနည္းတခု ကစားရေအာင္..ဆရာနဲ႔အတူ ဘယ္သူပါဦးမလဲ" ေက်ာင္းသူတဦး

ထရပ္ျပီး စတိတ္စင္ေပၚ တက္လိုက္သည္။


ဆရာက "သင္ပုန္းေပၚမွာ ကိုယ့္နဲ႔အရင္းႏွီးဆံုး လူ(၂၀)ဦးရဲ႔ နာမည္ကို ေရးလိုက္ပါ"

သူမက ဆရာေျပာသည့္အတိုင္း အိမ္နီးခ်င္း၊ သူငယ္ခ်င္း၊ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း၊

မိသားစု နာမည္မ်ားကို ေရးခ်လိုက္သည္။


ထိ႔ုေနာက္ ဆရာက "အဲဒီ နာမည္ေတြထဲက မရွိလဲျဖစ္တယ္၊ မလိုအပ္ဘူးလို႔ ထင္တဲ့

နာမည္ကို ဖ်က္လိုက္ပါ"

အိမ္နီးခ်င္းတစ္ေယာက္၏ နာမည္ကို သူမ ဖ်က္လိုက္သည္။

" ေနာက္တစ္ေယာက္ ထပ္ဖ်က္လိုက္ပါဦး"

သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္၏ နာမည္ကို ဖ်က္လိုက္ျပန္သည္။


ဆရာေျပာတိုင္း သူမက တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ ဖ်က္လိုက္ႏွင့္ ေနာက္ဆံုး

သင္ပုန္းေပၚတြင္ လူသံုးဦးသာ က်န္ခဲ့သည္။ ထိုသူမ်ားမွာ မိဘ၊

လင္ေယာက္်ားႏွင့္ သားသမီးျဖစ္သည္။ ေက်ာင္းသားမ်ား အားလံုး စိတ္၀င္တစား

သင္ပုန္းကိုသာ စူးစိုက္ၾကည့္ေနၾကသည္။ စာသင္ခန္း တစ္ခုလံုးမွာ

တိတ္ဆိတ္ေနျပီး ကစားနည္း တစ္ခု ကစားေနတာႏွင့္ပင္ မတူေတာ့ေပ။ ဆရာက

တည္ျငိမ္ေသာ အသံျဖင့္ နာမည္တစ္ခု ထပ္ဖ်က္ခိုင္းျပန္သည္။ သူမမွာ

အေရြးရခက္ေသာဟန္ျဖင့္ အၾကာၾကီး စဥ္းစားျပီးမွ မိဘ ဆိုသည့္ နာမည္ကို

ၾကက္ေျခခတ္ ဖ်က္ခ်လိုက္သည္။


"ေနာက္တေယာက္ ထပ္ဖ်က္လိုက္" ေဘးမွ ဆရာ၏ အသံက ထပ္မံ ထြက္လာျပန္သည္။

ဒီတစ္ေခါက္ သူမဖ်က္ခ်ဖို႔ လက္ေျမွာက္ရာတြင္ပင္ အင္အားကုန္ခမ္း

ေနဟန္တူသည္။ လက္ကုိ ေျဖးေျဖးခ်င္း ေျမွာက္ျပီး သားသမီးဆိုသည့္ နာမည္ကို

ဖ်က္ခ်သည္ႏွင့္ တစ္ျပိဳက္နက္ စိတ္ထိခိုက္ေသာ အသံျဖင့္ ခ်ံဳးပဲြခ်

ငိုေၾကြးေလေတာ့သည္။ ဆရာက သူမအား ႏွစ္သိမ့္ျပီး....


"ကိုယ့္ရဲ႔ အလိုအပ္ဆံုးနဲ႔ အရင္းဆံုးလူဟာ မိဘနဲ႔ သားသမီး ျဖစ္သင့္ပါတယ္။

မိဘက ကိုယ့္ကို ၾကီးျပင္းလာတဲ့အထိ ေကြ်းေမြးေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တယ္။ သားသမီးက

ကိုယ့္၀မ္းနဲ႔ လြယ္ျပီး ေမြးထားရတဲ့ သူေတြျဖစ္တယ္။ သူတို႔က အစား

ျပန္မရႏိုင္တဲ့ လူေတြျဖစ္တယ္။ လင္ေယာက္်ားက ေနာက္တစ္ေယာက္

ထပ္ယူလို႔ရပါလွ်က္နဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔မဖ်က္ဘဲ ခ်န္ထားခဲ့ရသလဲ" ဟုေမးေလသည္။

ေက်ာင္းသားမ်ားကလည္း သူမ၏ အေျဖကို စိတ္၀င္တစား ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနၾကသည္။


သူမကထ၍ ေျဖပံုမွာ ..

."အခ်ိန္ေတြ တေရြ႔ေရြ႔ ကုန္ဆံုးသြားတဲ့အမွ် * မိဘေတြက* ကြ်န္မကို

ထားျပီး အရင္ ထြက္သြားၾကလိမ့္မယ္။................


*သား သမီး * ေတြကလဲ ၾကီးျပင္းလာရင္

ကြ်န္မကို ခဲြျပီး သြားၾကလိမ့္မယ္။.....................

အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ကြ်န္မ ေဘးမွာ

တသက္လံုး ကူညီ ေဖးမမဲ့ သူဟာ *ကြ်န္မခင္ပြန္း* သာ ျဖစ္ပါေတာ့မယ္။................

ဒါေၾကာင့္သူ႔ကို မဖ်က္ဘဲ ခ်န္ထားခဲ့ရျခင္း ျဖစ္တယ္" ဟု တည္ျငိမ္စြာ

ျပန္ေျဖေလသည္။


ဘ၀မွာ အလိုအပ္ဆံုးလူဟာ ဘယ္သူျဖစ္ႏိုင္မလဲ...?

"အသြားမေတာ္ တလွမ္း၊ အစားမေတာ္ တလုတ္" ဆိုသလို "အယူမေတာ္ တသက္"

လို႔ေရာ ေျပာလို႔ ရႏိုင္မလား...ဒါမွမဟုတ္.....

"အိမ္ေထာင္မွု၊ ဘုရားတည္

ေဆးမွင္ရည္ စုတ္ထိုး

ဤသံုးမ်ဳိး ခ်က္မပိုင္လွ်င္

ေနာင္ျပင္ရန္ ခက္လိမ့္မည္ " ဆိုတဲ့ အတိုင္း ျမန္မာလူမ်ဳိးေတြ အတြက္ေတာ့

ဆရာေျပာသလို မေကာင္းရင္ ေနာက္တေယာက္ေျပာင္းလို႔ ျဖစ္ပါ့မလား.. ကြ်န္မကို

ေမးခဲ့ရင္ ျပန္ေျဖဖို႔ ေတာ္ေတာ္ခက္ပါလိမ့္မယ္။ ေနာက္ဆံုး အေျဖကို

ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္နဲ႔ ေျဖခဲ့တဲ့ အဲဒီ ေက်ာင္းသူကေတာင္ မိဘနဲ႔

သားသမီးကို ဖ်က္တဲ့အခ်ိန္မွာ တု႔ံဆိုင္းေနခဲ့ေသးတယ္။ ကြ်န္မလိုေျဖဖို႔

အေျဖေတာင္ မရွိတဲ့ လူကေတာ့ အဲေနရာမွာတင္ မူးလဲသြားမလား မေျပာတတ္ပါဘူး။

အခုေတာ့ အေဖ့ေဘးမွာ အေမပဲက်န္ျပီး အေမ့ေဘးမွာ အေဖပဲက်န္ေနခဲ့တဲ့

လူေတြကိုေမးရင္ ဘာမ်ားျပန္ေျဖလိမ့္မလဲ......?

============
တကယ္ေတာ့ပံုျပင္ေလးကိုၾကိုက္လို ့ပါ..
အလိုအပ္ဆံုး............


အေမရိကားရွိ တကၠသိုလ္တစ္ခုမွာ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တယ္လို႔ ဖတ္ရဖူးတဲ့ ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ပါ။

တစ္ခါက တကၠသိုလ္တခုတြင္ ေက်ာင္းဆင္းခါနီး ဆရာက ....

"ကစားနည္းတခု ကစားရေအာင္..ဆရာနဲ႔အတူ ဘယ္သူပါဦးမလဲ" ေက်ာင္းသူတဦး

ထရပ္ျပီး စတိတ္စင္ေပၚ တက္လိုက္သည္။


ဆရာက "သင္ပုန္းေပၚမွာ ကိုယ့္နဲ႔အရင္းႏွီးဆံုး လူ(၂၀)ဦးရဲ႔ နာမည္ကို ေရးလိုက္ပါ"

သူမက ဆရာေျပာသည့္အတိုင္း အိမ္နီးခ်င္း၊ သူငယ္ခ်င္း၊ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္း၊

မိသားစု နာမည္မ်ားကို ေရးခ်လိုက္သည္။

ယေန႕ညစားမည့္ ၀က္သားသံုးထပ္သား...

နႏၵ ထြန္း shared James Mint's photo.
ကၽြန္ေတာ့္ကို အစိုးရကို မဆဲတဲ့အတြက္ စစ္ေခြး၊ ၾကံ႕ဖြံ႕၊ DSA ဆင္း တစ္ေယာက္ဆိုပဲ.... တကယ္ ေစ့ေစ့ေတြးၾကည့္ေတာ့ အစိုးရက ကၽြန္ေတာ္ဆဲဖို႕ မလိုေအာင္ကို အြန္လုိင္းမွာ ၀ိုင္းဆဲေနတဲ့လူေတြ မ်ားေနတာ အဲ့ေတာ့ ကိုယ္က ထူးပီး ဆဲေနဖို႕ မလိုေခ်ဘူး..... ကိုယ္ကလည္း ေမြးကတည္းက အဆဲ ပါရမီမွ မပါေလေတာ့ သူ႕ဟာသူဆဲပေစ ကိုယ္ေရးႏိုင္သေလာက္ ေရးေပးတယ္...... သို႕ေသာ္လည္း ပုဂၢိဳလ္မ်ားက အလိုေတာ္ က် ဟန္မတူဘူး..... ကဲ ဒီေတာ ့ေခတ္မွီရေအာင္ ကၽြန္ေတာ္လည္း အစိုးရကို ဆဲေတာ့မယ္.... ဘယ္က စ ဆဲ ရမလည္းဆုိေတာ့ အစိုးရက ေဆာက္....... သံုး........ ကို မက်တာ မ်ားေနေတာ့ ဆဲဖို႕က မ်ားေနေလရဲ႕.....

မ်က္လံုးထဲ ေျပးျမင္တာ ကို ငထြဋ္ ၾကီး ခဏခဏ ၿငီးေနတဲ့ ခုရက္ပိုင္း မီးေတြ ပ်က္လိုက္တာတဲ့..... ဟုတ္တယ္ ဒီအစိုးရဟာ လွ်ပ္စစ္မီးေလးေလာက္ေတာင္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ မေပးႏိုင္ပဲ ႏိုင္ငံ တက္အုပ္ခ်ဳပ္ေနတယ္ ဘာအစိုးရလဲ၊ ဘာလဲ ျပည္သူ႕မ်က္ႏွာၾကည့္တဲ့ အစိုးရ..... မီးေလးေတာင္ ေျဖာင့္ေအာင္ မွန္ေအာင္ မေပးႏိုင္ပဲ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္နဲ႕..... 

ဘာေျပာတယ္ လယ္သမားေတြ ထမင္း တစ္နပ္ေလွ်ာ့စား ဟုတ္လား.... သမယ္ ၀န္ႀကီး လယ္သမားဆိုတာ ခင္ဗ်ားႀကီးလို အဲကြန္းေအာက္မွာ အဆီယစ္ေနတဲ့ စားဖားလူတန္းစား တစ္ေကာင္မွ မပါဘူး.... အကုန္လံုး ကၽြဲနဲ႕ ႏြားနဲ႕ ဖက္ရုန္းေနတာ (တစ္ခ်ိဳ႕လည္း စက္နဲ႕ ရုန္းၾကပါတယ္...)ကိုမွ ခင္ဗ်ား မစာမနာ ဒီစကားေျပာရက္တယ္..... ခင္ဗ်ားေကာ အိမ္မွာ ဘယ္လိုစားသလဲ...... အခုေနအခါမယ္ သတင္းေတြမယ္ ျမန္မာႏိုင္ငံ အစိုးရဟာ တုိင္းတပါးေၾကြးၿမီေတြ ေလွ်ာ္ပစ္ဖို႕ လိုက္ပီး ညွိႏိႈင္းေနတာမယ္ လယ္သမားေတြရဲ႕ အေၾကြးကို ခင္ဗ်ားတုိ႕ ေလွ်ာ္ပစ္ပါလား......

ဘာေျပာတယ္ မဆိုင္တာ မညွိနဲ႕ အစိုးရ ၀န္ထမ္းေတြလည္း လစာမတိုးေသးဘူး ဟတ္ကလား..... ဘာကိစၥ အစိုးရ၀န္ထမ္းနဲ႕ ဒါနဲ႕ ဆိုင္သတုန္း ၀န္ႀကီး စားဖားရ၊ ေဟာသမယ္ ၿမဲၿမဲ မွတ္ထားပါ ၀န္ႀကီး အစိုးရ ၀န္ထမ္းဆိုတာ အစိုးရရဲ႕ ေဒါက္တိုင္ပဲ.... အဲ့ဒိအတြက္ သူတို႕ ထမင္းငတ္ရံုမကလို႕ ေတာင္းစားစား က်ဳပ္တို႕ အပူမပါဘူး.... 

ဘာဗ် ေနာင္အစိုးရတက္ရင္ မ်က္ႏွာပန္းလွေအာင္ ႏိုင္ငံတကာေၾကြးေတြ လိုက္ေခ်ေပးေနတာ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႕ အစိုးရနဲ႕ မဆိုင္ဘူး ဟတ္သလား ၀ံႀကီး.... ဒီမယ္ ဘာမွ လာေျပာမေနနဲ႕ ခင္ဗ်ားတို႕ ဒီပုတ္ထဲက ဒီပဲေတြပဲ အပိုေတြ မၾကားခ်င္ဘူး ထမင္းရွင္ ေက်းဇူးႀကီးတဲ့ ေတာင္သူဦးႀကီးေတြ အပူလံုးၾကြ ယူႀကံဳးမရ ျဖစ္တာ မၾကည့္ခ်င္ဘူး...... 

အစိုးရ၀န္ထမ္းေတြ လာဘ္စား၊ စားႏိုင္လြန္းတယ္.... ဒီအစိုးရဟာ ဒါေတြကို မထိမ္းသိမ္းႏိုင္ပဲ ဘယ္လိုပံုစံနဲ႕ ႏိုင္ငံအုပ္ခ်ဳပ္ေနသလဲ မသိဘူး.... ၀န္ထမ္းေတြ ဆိုတာလည္း လာဘ္ဆိုတာနဲ႕ ထမင္းနဲ႕မ်ား မွားစားေနၾကသလား မဆိုႏိုင္ဘူး..... က်ဳပ္တုိ႕ ျပည္သူေတြမွာ ဒင္းတို႕ ၿမိဳဖို႕ ဆို႕ဖို႕ လာဘ္ထိုးေနရတာနဲ႕ ေလာက္တယ္ကို မရွိဘူး..... ေဟာသမယ္ ဘေျပာင္ အဲ့ဒိ လာဘ္စားတဲ့ ၀န္ထမ္းေတြကို အကုန္ဖမ္းခ်ဳပ္ ေထာင္ထဲထည့္ဗ်ာ.... အျပင္မွာ ထားကို မထားနဲ႕ ၾကည္ကို မၾကည့္ခ်င္ဘူး..... ေထာင္မဆန္႕ရင္ ေနာက္ထပ္ ေထာင္ေတြ ထပ္ေဆာက္ ဘေျပာင္၊ ေနာက္မို႕ဆိုရင္ ဘေျပာင္ရဲ႕ ကလင္း ဂါးဗားမင့္ေတြ၊ ဂြဒ္ ဂါးဗားနားေတြ ဘာေတြ နားမလည္ဘူး..... လာဘ္မစားတဲ့ ႏုိင္ငံအေနနဲ႕ပဲ ျမင္ခ်င္တယ္ ဘေျပာင္.....

ျပည္တြင္း စစ္ေတြ ျဖစ္ေနတာလည္း အမ်ိဳးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး ဆိုတဲ့ စကားနဲ႕ လားလားႀကီးမွ် ဆန္႕က်င္ေနတယ္ ဘေျပာင္၊ ဒီအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးကို ရေအာင္ယူပါ..... စစ္သား စစ္သားအလုပ္လုပ္တယ္ ဆင္ေျခမေပးနဲ႕ ဘေျပာင္၊ လက္နက္ကိုင္တဲ့ စစ္သားဆိုတာ ဒီတိုင္းျပည္မွာ ျမင္ကို မျမင္ခ်င္ဘူး..... အလကား အပိုေတြ လက္နက္ေတြ ၀ယ္ေနတာ ပိုက္ဆံကုန္တယ္.... စစ္သားေတြကို ဓါရဏ ပရိတ္ကို သက္ေစ့သာ ရြတ္ခိုင္းပါ၊ စစ္ျဖစ္လာရင္ ေမတၱာသုတ္နဲ႕ ခံစစ္ျပင္ပါ ဘေျပာင္...... ေနာက္မို႕ဆိုရင္ေတာ့ ကာကြယ္ေရး ဘတ္ဂ်က္တင္မယ္ဆိုရင္ တုိင္းျပည္က ဆင္းရဲေနတာ မေမ့ပါနဲ႕ ဘေျပာင္......

ဒီ ၂၀၁၀ အစိုးရ တက္လာခါမွ တုိင္းျပည္မွာ ပညာေရးဟာ သံုးစားမရေအာင္ ျဖစ္ေနတာ ဘေျပာင္ ဘယ္လိုေျဖရွင္းမလဲ...... ႏိုင္ငံဟာ မြဲျပာက်၊ ဖြတ္ေက်ာ ျပာစု ဆိုသလို ျဖစ္ေနတာေတြ ေျဖရွင္းဖို႕ ဘေျပာင္တို႕ အစိုးရမွာ တာ၀န္ရွိတယ္ ဘေျပာင္..... ေက်ာင္းေတြဟာ ညစ္ပါတ္၊ စုတ္ျပတ္၊ ဆရာေတြဟာ သံုးမရ စားမရ ဒီလိုပံုနဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕ အနာဂါတ္ကို လူ႕စြမ္းအား အရင္းအျမစ္နဲ႕ ဘယ္လိုတည္ေထာင္မလဲ ဘေျပာင္...... ဘာဆို ဘာမွ မလိုခ်င္ဘူး တုိင္းျပည္ရသမွ် ပိုက္ဆံ ပညာေရးမွာ ပံုေအာပါ၊ အသံုးခ်ပါ၊ က်န္တဲ့ေနရာေတြ ျဖစ္ခ်င္ရာ ျဖစ္ေနပါေစ ပညာေရး ေ၀းသည္မရွိျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေစခ်င္တယ္ ဘေျပာင္.....

ေဆးရံုေဆးခန္းေတြဆိုလဲ သြားလိုက္ရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ေဆးရွိတယ္ မရွိတာ ဘာသေဘာလဲ ဘေျပာင္.... ရွင္းရွင္းေျပာစမ္းပါ ျပည္သူေတြကို အကုန္မသာေပၚေအာင္ လုပ္ေနတာ မသိဘူးမ်ား မွတ္ေနသလား.... ျပည္သူ႕ေဆးရံုသြားရင္ အေပါက္ေစာင့္ကေန ေဆးရံုအုပ္အထိ မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးေနရတာ ေသာက္ခ်ိဳးကိုမေျပဘူး ဘေျပာင္..... သူတို႕ဟာ ျပည္သူ႕၀န္ထမ္း၊ ျပည္သူ႕ လစာေတြ စားေနတဲ့အတြက္ ျပည္သူကိုေတြ႕ရင္ ထိုင္မရွိခိုးရံုတမယ္ ဆက္ဆံရမယ္ဆိုတာ သင္ေပးလိုက္ပါ ဘေျပာင္.... ေဆးရံုမွာ ေဆးမရွိတာမလိုခ်င္ဘူး ရွိသမွ် ဘတ္ဂ်က္ က်န္းမာေရးအတြက္သာ ျဖစ္ေစခ်င္တယ္.... ေဆးရံုသြားတိုင္းမွာ ဆရာ၀န္ေတြ ေသာက္ခ်ိဳးမေျပ ရွစ္ေခါက္ခ်ိဳးေတြနဲ႕ ဆက္ဆံတာေတြကို နားရင္းရိုက္ခ်င္စိတ္ေတြ ျဖစ္လာတာမ်ိဳး ေနာင္မျဖစ္ေအာင္ ခုခ်က္ျခင္း က်န္တဲ့အလုပ္ေတြ ပစ္ထားပီး က်န္းမာေရးပိုင္းကို အေလးေပးပါ ဘေျပာင္......

ကဲ အစိုးရေတာ့ စိတ္ထဲရွိသေလာက္ ကေလာ္တုတ္ပီးသြားပီ..... ဒါဆိုရင္ ဒီအစိုးရ မရွိေလ ေကာင္းေလ၊ ျမန္ျမန္ဆင္းေလ ေအးေလပဲ..... ဒီအစိုးရဆင္းေတာ့ ဘယ္သူတက္မွာတုန္းဗ်.... အတိုက္အခံဆိုတာေတြလား.... ၾကည့္လိုက္ရင္ ေလာက္ေလာက္လားလားဆိုလို႕ ေဒၚစုနဲ႕ ဦးသိန္းညြန္႕အျပင္ က်န္တဲ့လူမရွိ၊ အကုန္ေလေတြႀကီး..... အလကား ေလပဲ ရွိတယ္ ဟန္ပဲရွိပီး အဆံ မရွိတဲ့ သႀကၤန္အေျမာက္ေတြပဲ..... ဘယ္မလဲ က်ဳပ္တို႕ ပါတီဟာ ျပည္သူအတြက္ ဘာေတြလုပ္ေပးမယ္ ညာေတြလုပ္ေပးမယ္နဲ႕ ကတိေတြ ေပးသလား.... ဘာေျပာတယ္ ကတိေပးရင္ ျပည္သူကို လာဘ္ထိုးသလို ျဖစ္မွာစိုးလို႕ ကတိမေပးဘူး လုပ္ႏိုင္သေလာက္ပဲ လုပ္ေပးမယ္ ဟတ္သလား.....

ဒါဆို က်ဳပ္တုိ႕ ဒီ ၂၀၁၅ အၿပီးမွာ ျပည္သူေတြ ေရြးတဲ့ အစိုးရတက္လာရင္ေကာ မီးမွန္မွန္ ေပးႏိုင္မယ္လို႕ အာမခံသလား..... အဲ့ဒိ ၂၀၁၅ ျပည္သူေရြးခ်ယ္တဲ့ အစိုးရတက္ရင္ လယ္သမားေတြ သူေဌးျဖစ္မယ္လို႕ အာမခံႏိုင္ၾကလား..... အဲ့ဒိ ျပည္သူေရြးခ်ယ္တယ္ဆိုတဲ့ အစိုးရလက္ထက္မယ္ ကုန္ေစ်းႏႈန္းဆိုတာႀကီးဟာ က်ဳပ္ငယ္ငယ္တုန္းက တစ္မတ္ဖိုး မုန္႕ဟင္းခါး အေက်ာ္စံုနဲ႕ တစ္ပြဲစားဖို႕ အာမခံႏိုင္သလား.... အစိုးရရံုးကို သြားရင္ လာဘ္ေပးတယ္ဆိုတဲ့စကား ျပတိုက္မွာ ခ်ိတ္ထားရမယ္လို႕ ေနာင္အစိုးရမွာ အာမခံႏိုင္ပီလား.... ပညာေရးဆိုတာ အားလံုး ဘြဲရ ပညာတတ္ အလုပ္အကိုင္ေတြ ေပါမ်ားေနမယ္လို႕ အဲ့ဒိ ျပည္သူ႕ အစိုးရဆိုတာႀကီး အာမခံႏိုင္သလား.... ေဆးရံုကို သြားလိုက္တာနဲ႕ မရွိစကား မၾကားရ ဆရာ၀န္ေတြမ်က္ႏွာ ပ်ားသကာလို ခ်ိဳပီး ေဆးကုခ တစ္ျပားမွ မေပးရဘူးလို႕ အာမခံႏိုင္သလား..... ေျပာပါေလ.... ေျပာလိုက္စမ္းပါေလ.... က်ဳပ္တုိ႕မယ္ မစားရလို႕ ၀ ခမန္းေတာင္ မသိရတဲ့ေနာက္ေတာ့ ဘယ္ကိုၾကည့္ပီး မဲေပးရမတုန္း...... 

ကုန္ကုန္ေျပာမယ္ ခုလက္ရွိ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲနဲ႕ တက္လာတဲ့ ဒီ ေဆာက္...... သံုး...... မက်တဲ့ အစိုးရဆင္းပီး ေနာက္တက္လာတဲ့ ၂၀၁၅ အစိုးရဟာ ၂၀၁၀ အစိုးရလက္ထက္က ျဖစ္ေနတဲ့ ျပႆနာေတြ ဆက္ျဖစ္ေနမယ္ မေျဖရွင္းႏိုင္ဘူးဆိုရင္ ေဟာသမယ္ က်ဳပ္တို႕ ျပည္သူေတြက ေနာက္တက္လာတဲ့ အစိုးရလည္း ေဆာက္....... သံုး...... ကို မက်ဘူးလုိ႕ ကေလာ္တုတ္ဖို႕ အဆင္သင့္ပဲဆိုတာ ခင္ဗ်ားတို႕ ၿမဲၿမဲ မွတ္ပါေလ...... ဒါပဲ စာေရးတာ လက္ေညာင္းတယ္ ထမင္းစားလိုက္ဦးမယ္.... တင္ထားတဲ့ ပံုနဲ႕ ဘာဆုိင္သလဲ လာမေမးနဲ႕ က်ဳပ္တင္ခ်င္တဲ့ပံု တင္တယ္ ဒါပဲ....

ပံု

ယေန႕ညစားမည့္ ၀က္သားသံုးထပ္သား....

စာေရးသူ - ႏိုင္ငံကို မည္သည့္နည္းလမ္းႏွင့္ျဖစ္ေစ မိုးေပၚေရာက္ေနေစခ်င္သည့္ အစစ အရာရာ အမ်ားတကာထက္ သာလြန္ေစခ်င္သူ  ႏွပ္ေၾကာင္းေပး၊ ကြက္စိပ္ဆရာ ၿမိဳ႕ေမတၱာခံယူသည့္ အလကၤာေက်ာ္စြာ ေမာင္ရင္ ငေတ ဂ်ိမ္းစ္မင့္ သယ္ ဂရိတ္.......
ကၽြန္ေတာ့္ကို အစိုးရကို မဆဲတဲ့အတြက္ စစ္ေခြး၊ ၾကံ႕ဖြံ႕၊ DSA ဆင္း တစ္ေယာက္ဆိုပဲ.... တကယ္ ေစ့ေစ့ေတြးၾကည့္ေတာ့ အစိုးရက ကၽြန္ေတာ္ဆဲဖို႕ မလိုေအာင္ကို အြန္လုိင္းမွာ ၀ိုင္းဆဲေနတဲ့လူေတြ မ်ားေနတာ အဲ့ေတာ့ ကိုယ္က ထူးပီး ဆဲေနဖို႕ မလိုေခ်ဘူး..... ကိုယ္ကလည္း ေမြးကတည္းက အဆဲ ပါရမီမွ မပါေလေတာ့ သူ႕ဟာသူဆဲပေစ ကိုယ္ေရးႏိုင္သေလာက္ ေရးေပးတယ္...... သို႕ေသာ္လည္း ပုဂၢိဳလ္မ်ားက အလိုေတာ္ က် ဟန္မတူဘူး..... ကဲ ဒီေတာ ့ေခတ္မွီရေအာင္ ကၽြန္ေတာ္လည္း အစိုးရကို ဆဲေတာ့မယ္.... ဘယ္က စ ဆဲ ရမလည္းဆုိေတာ့ အစိုးရက ေဆာက္....... သံုး........ ကို မက်တာ မ်ားေနေတာ့ ဆဲဖို႕က မ်ားေနေလရဲ႕.....

မ်က္လံုးထဲ ေျပးျမင္တာ ကို ငထြဋ္ ၾကီး ခဏခဏ ၿငီးေနတဲ့ ခုရက္ပိုင္း မီးေတြ ပ်က္လိုက္တာတဲ့..... ဟုတ္တယ္ ဒီအစိုးရဟာ လွ်ပ္စစ္မီးေလးေလာက္ေတာင္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ မေပးႏိုင္ပဲ ႏိုင္ငံ တက္အုပ္ခ်ဳပ္ေနတယ္ ဘာအစိုးရလဲ၊ ဘာလဲ ျပည္သူ႕မ်က္ႏွာၾကည့္တဲ့ အစိုးရ..... မီးေလးေတာင္ ေျဖာင့္ေအာင္ မွန္ေအာင္ မေပးႏိုင္ပဲ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္နဲ႕.....

ရွဳပ္လုိက္တဲ႕မိသားစု

UZa Wana shared Lon Ely's photo.
ရွဳပ္လုိက္တဲ႕မိသားစု

ျဖစ္ပုံက ဒီလုိဗ်။

မုဆုိးမတစ္ေယာက္ကုိ က်ေနာ္လက္ထပ္လုိက္တယ္။အဲဒီမုဆုိ
းမမွာ ေခ်ာေမာတဲ႕ သမီးေလးရွိတယ္။

အဲဒီသမီးကုိ က်ေနာ္႕အေဖ က မ်က္စိက်ပီး တရား၀င္ လက္ထပ္လုိက္တယ္။ဒီနည္းနဲ႕ က်ေနာ္႕အေဖ ဟာ က်ေနာ္႕ သားမက္ျဖစ္သြားတယ္။

အဲ....မယားပါသမီးကေတာ႕ က်ေနာ္႕ ရဲ႕ မိေထြးျဖစ္သြားပါတယ္။

က်ေနာ္႕မိန္းမ သားေလး ေမြးတယ္။ အဲဒီ သားဟာ က်ေနာ္႕အေဖရဲ႕ ေယာက္ဖ ျဖစ္လာတယ္။

က်ေနာ္ကုိယ္တုိင္ဟာလည္း မယားပါသမီးရဲ႕ ေမာင္ျဖစ္တဲ႕ သားရဲ႕ ဦးေလးျဖစ္ပါတယ္။

အေဖ႕ဇနီး ကလည္း သားေလးေမြး ျပန္ပါတယ္။

အဲဒီသား ဟာ ထုံးစံအတုိင္း က်ေနာ္႕ ညီျဖစ္လာပါတယ္။

တစ္ခ်ိန္ထဲမွာ က်ေနာ္႕ သမီး( မယားပါသမီး ) က ေမြးတဲ႕ သား ျဖစ္တဲ႕ အတြက္ က်ေနာ္႕ ေျမး ေတာ္ျပန္ပါတယ္။

ထုိနည္း တူစြာပဲ က်ေနာ္႕မိေထြးရဲ႕ အေမျဖစ္တဲ႕ က်ေနာ္႕မိန္းမဟာ အဲဒီ.....ကေလးရဲ႕ အဖြားျဖစ္လာျပန္တယ္။

က်ေနာ္က ေတာ႕ က်ေနာ္႕မိန္းမရဲ႕ ခင္ပြန္းအျဖစ္နဲ႕ သာမဟုတ္ပဲ သူ႕ရဲ႕ ေျမးအျဖစ္ပါ ေတာ္စပ္ပါတယ္။

ကဲ.....စာဖတ္သူ..... က်ေနာ္ဟာ မိမိကုိယ္မိိမိ ...ဘယ္လုိျပန္ေတာ္စပ္ ေနသလဲဆုိတာကူေတြးၾကည္႕ေပးပါဗ်ာ။ဟီးဟီး....

ေနာက္ဆုံးမွာ တကယ္ေတာ႕ က်ေနာ္ဟာ က်ေနာ္ ကုိယ္တုိင္ရဲ႕ အဖုိး ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္လာပါေလေရာဗ်ာ။...........တိန္

ရီေမာေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ

Lon Ely

Tuesday, January 29, 2013

We (12 students of POLS 121) will meet Senator Rick Jones.

We (12 students of POLS 121) will meet Senator Rick Jones.

ခ်စ္ရတဲ့ မိတ္ေဆြတို႔ေရ
က်ေနာ္ အရင္က သူတို႔ပညာေရးကို ဒီေလာက္ၾကီး လုပ္ေပးမယ္လို႔ မထင္မိပါဘူး။ တကယ္ပါ သင္ၾကားပံုက သိပ္ကို လက္ေတြ႕ဆန္တယ္။ က်ေနာ္တို႔ေတြကို Michigan ျပည္နယ္က နယ္ေျမအမွတ္ (၂၄) Republican senator ရဲ႕ ဥပေဒမူၾကမ္းကို ဖတ္ခိုင္းပါတယ္။မင္းတို႔ ေမးခြန္းေတြ ေမးရမယ္။ အတိုက္ခံလုပ္ရမည့္ အခ်က္ေတြ ရွိရင္ ရွာပါဆိုျပီး Senator Rick Jones တင္တဲ့ Senate bill 63 ကို ျပီးခဲ့တဲ့ ေသာၾကာေန႕က အလုပ္လုပ္ခိုင္းတယ္။ က်ေနာ္တို႔ အတန္းထဲက က်ေနာ္အပါ၀င္ ေက်ာင္းသား ၁၂ ဦး၏ စာရြတ္ေတြက လက္ေရြးစင္ အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခံရျပီး။ လာမယ့္ ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၁၁ ရက္ေန႔က်ရင္ Senator Rick Jones နွင့္ ေတြ႕ဆံုျပီး က်ေနာ္တို႔ တင္ျပမယ့္ သူ႕ရဲ႕ ဥပေဒမူၾကမ္း လိုအပ္ခ်က္ေတြကို သူက တနာရီအၾကာ က်ေနာ္တို႔နွင့္ ေတြ႕ဆံု ေဆြးေႏြျပီး။ က်ေနာ္တို႔ ေန႔လည္စာ စားမွာျဖစ္ပါတယ္။ အက်ီေဘာင္းဘီ အေပါက္ျပဲကလဲြလို႔ နွစ္သက္ရာကို ၀တ္ဆင္ခြင့္ရျပီ။ က်ေနာ္တို႔ ၁၂ ေယာက္က အုပ္စု နွစ္စုဖဲြ႕ျပီး ေမးခြန္းေတြ ထုက္မွာျဖစ္ပါတယ္။