Tuesday, May 14, 2013
Thursday, May 9, 2013
ဗုဒၶသာသနာ ၂၅၀၀ ခရီး
နႏၵ ထြန္း shared တို႕ဗမာ Dobama's photo.
============
နိဒါန္း
သဗၺညဳ ျမတ္စြာဘုရားသခင္ ပရိနိဗၺာန္ စံ၀င္ေတာ္မွူ သည္႔ႏွစ္ကို သာသနာသကၠရာဇ္ ၁ ႏွစ္ဟူ ၍ စတင္ ေရတြက္ခဲ႔ရာ ယခုအခါ သာသနာသကၠရာဇ္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၅၀၀ ေက်ာ္ေလျပီ ။ ဤ မွ် ရွည္လ်ားေသာ ႏွစ္ ပရိေစၦဒ ကာလအတြင္း ျဖတ္သန္းခ်ီတက္ လာခဲ႔ရေသာ ဗုဒၶသာ သနာ ေတာ္ ၏ ၂၅၀၀ ခရီးလမ္းမတေလ်ာက္ ျပန္လည္ေမွ်ာ္ၾကည္႔ ၍ အတိတ္ကိုလွန္ ဇတ္ေၾကာင္း ျပန္ရပါ မွူ ရႊင္လမ္း အားတက္ ဖြယ္ ၊ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲဖြယ္ ၊ အံၾသထိတ္လန္႔ဖြယ္ ၊ ေအာက္ေမ႔ တသ လြမ္းစြတ္ဖြယ္ တို႔ႏွင္႔ ျပည္႔လွ်မ္းေနေသာ ၀တၱဳရွည္ၾကီးတပုဒ္ႏွင္႔ တူလွေပေတာ႔သည္ ။
သာသနာ၂၅၀၀ ခရီးစဥ္ သမိုင္းတေလွ်ာက္ ၌ ဗုဒၶသာသနာေတာ္သည္ မွိန္ခဲ႔တခါ သာ ခ်ီတလွည္႔ ျဖစ္ခဲ႔ရ၏ ။ ငွက္ခါးျပန္သလို နိမ္႔တံုျ့မင္႔တံု ၾကံဳခဲ႔ရသည္ ။ ေခတ္အဆက္ဆက္ အတြင္း ရန္သူ အျပင္ရန္သူတို႔၏ တိုင္ခိုက္ထိုးႏွက္ခ်က္မ်ားႏွင္
သာသနာျပင္ပ အညတိတၱိယတို႔သည္ ရံခါျပင္ပမွ၀ါဒခ်င္းယွဥ္ျပိဳင္ တိုက္ခိုက္ခဲ႔ၾက ၍ ရံခါသာသနာအတြင္း ၀င္ကာ ပူသတ္ခဲ႔ၾကသည္ ။ သာသန ၀န္ထမ္းရဟန္းေတာ္မ်ားအထဲမွာလဲ သာသနာ႔ ရန္ဆူး ရန္ေျငာင္႔မ်ား ေပၚထြက္ခဲ႔ျပန္သည္ ။ အသားထဲမွေလာက္ထြက္၍ သံကိုသံဖ်က္ သံေခ်း တက္ ခဲ႔ သည္ ။ ယင္းသာသန ဆူးေျငာင္႔ခလုပ္မ်ားကို ဖယ္ထုတ္ရာမွ ဂိုဏ္းကြဲမ်ားျဖစ္ေပၚခဲ႔ရသည္။ ေဆးေၾကာဖယ္ရွားျပစ္လိုက္ေသာအညစ္
Wednesday, May 8, 2013
သူေတာင္းစားတစ္ေယာက္က ေပးတဲ့သင္ခန္းစာ/by ခ်စ္လြမ္းေမာင္
(ပံုျပင္ေလးက မိုက္တယ္.. ရွည္ေတာ့နဲနဲရွည္တယ္၊ စိတ္၀င္စားရင္ေတာ့ဖတ္ေပါ့
ဖတ္ရတန္ပါတယ္...) စီးပြားေရးသမားေတြ ဖတ္သင့္တယ္ =D
ကၽြန္ေတာ္ဟာ ၀ယ္ၿပီးခါစ Levi's ကိုဆြဲၿပီး Shopping Mall ထဲကထြက္လာတယ္..။ အေပါက္၀မွာ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကို ေစာင့္ေနတုန္း professional သူေတာင္းစားတစ္ေယာက္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေတြ႔သြားတယ္.။ ကၽြန္ေတာ့္ေရွ႔မွာ လာရပ္တယ္..။ သူအဲလို ရပ္လိုက္တာ ေနာက္ဆက္တြဲ ရမယ့္ သင္ခန္းစာ ပံုျပင္ရဲ့ အစျဖစ္လာတယ္.။
Market research သင္ခန္းစာတစ္ခုကို တက္လိုက္ရသလိုပါပဲ..။ အဲဒီ သူေတာင္းစားရဲ့ မူရင္း
အဓိပၸါယ္ မေပ်ာက္ရေလေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ အတတ္ႏိုင္ဆံုး ျပန္စဥ္းစားၿပီး သူ႔စကားအတိုင္း ျပန္ေျပာျပပါမယ္..။
"ညီေလးရယ္.....သနားပါကြယ္..။ နည္းနည္းေလာက္ သနားခဲ့ပါ" ကၽြန္ေတာ္လည္း ပ်င္းပ်င္းနဲ႔ အိပ္ကပ္ထဲက အေၾကြေစ့တစ္ေစ့ ထုတ္ေပးလိုက္တယ္.။ ၿပီးေတာ့ သူနဲ႔ စကားေျပာျဖစ္သြားတယ္.။အဲဒီသူေတာ
Monday, May 6, 2013
Sunday, May 5, 2013
“လူထုအားကို အမ်ားႀကီးလိုသည္” by Soe Min (Notes) on Monday, April 29, 2013 at 10:26am
ရုပ္ေသးပြဲေတြမွာ တိုင္းေတာ္ျပည္ေတာ္ တည္ၾကတဲ႔အခါ ကမာၻပ်က္
ကမာၻတည္၊ဟိမ၀နၱာခန္းၿပီးတာနဲ႔ သေျပပန္းေတြထိုးထားတဲ႔ ၀ါးက်ည္ေတာက္ကေလးကို
ဇာတ္စင္အလယ္ လာထားလိုက္ရင္ပရိသတ္က သေဘာေပါက္တယ္။ ဒါဆို ေနာက္တစ္ခန္းက
၀န္ေလးပါးထြက္လာၿပီး စကားပလႅင္ခံ၊ ဘုရင္မင္းတရားႀကီးနဲ႔ ညီလာခံေခၚၿပီး
ဇာတ္ပႏၷက္ရိုက္ေတာ႔မွာ။ တကယ္႔လက္ေတြ႔ဘ၀မွာလည္း သိပ္ေတာ႔
မကြာပါဘူး။တိုင္းျပည္တစ္ခုတည္ခ်င္ ဘယ္သူက အုပ္ခ်ဳပ္မွာတုန္း၊ ဘယ္ပုံစံနဲ႔
အုပ္ခ်ဳပ္မွာတုန္း။၀န္ႀကီးေတြက ဘယ္သူပါသတုန္း။ ဘယ္သူက ဘယ္သူ႔ကို
ဘယ္လိုေရြးေကာက္ခြင္႔ရွိသတုန္း၊ စတာေတြအတြက္ဖြဲ႔စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ
အေျခခံဥပေဒအရ အစိုးရအဖြဲ႔ ဖြဲ႔စည္းရတယ္။ ဒါေၾကာင္႔သူတို႔လည္းလႊတ္ေတာ္ေတြ
ညီလာခံေတြ အႀကိမ္ႀကိမ္ေခၚရတယ္။ ဒါၿပီးရင္ေတာ႔ တိုင္းျပည္ဆိုတာ
ရွင္ဘုရင္၊မူးမတ္၊ စစ္သူႀကီးခ်ည့္ပဲ ဇာတ္လမ္းဆင္ကၿပီး တိုင္းသူျပည္သားကို
ျဖတ္ေလွ်ာက္ေနာက္ထ ေ၀ေလေလေလးငါးေယာက္ေလာက္နဲ႔ ၿပီးသြားလို႔ မရဘူး။
တကယ္႔အျပင္မွာ အဲသည္လူေတြက သန္းေျခာက္ဆယ္ေတာင္ရွိတာ။ နည္းနည္းေနာေနာ
မွတ္လို႔။ ဒါေၾကာင္႔မို႔လို႔ သူတို႔ပါးစပ္က
တဖြဖြေအာ္ေနၾကတဲ႔ေခတ္မီဖြံ႕ၿဖဳိးတိုးတက္ေသာ နိုင္ငံေတာ္သစ္ႀကီး
တည္ေဆာက္ခ်င္တယ္ ဆိုလို႔ရွိရင္ အဲသည္တိုင္းသူျပည္သားေတြရဲ႕အင္အားအေပၚမွာ
အမ်ားႀကီး အေျခခံၿပီးမွ တည္ေဆာက္ယူလို႔ရမယ္။ ဒါကို
သူတို႔ဆီကအေခၚအေ၀ၚကCapacity Building တဲ႔။ တိုက္ရိုက္ ဘာသာျပန္ရင္
ဗူးလုံးနားမထြင္းနဲ႔မို႔ ဥပမာေလးနဲ႔ရွင္းျပပါ႔မယ္။
မိုးရြာလို႔ ေရခံၾကတဲ႔အခါ စဥ့္အိုးရွိတဲ႔သူက စဥ့္အိုးေလာက္၊ ဖ်ဥ္းအိုးရွိတဲ႔သူကဖ်ဥ္းအိုးေလာက္၊ အုန္းမႈတ္ခြက္ပဲ ရွိတဲ႔သူကေတာ႔ အုန္းမႈတ္ခြက္ေလာက္ပဲ ရလိမ္႔မယ္ မဟုတ္လား။ အခြင္႔အလမ္းဆိုတာကေတာ႔
ေကာင္းကင္ကရြာတဲ႔မိုးမ်ားလို ျဖဳိင္ၿဖဳိင္ရြာခ်င္ရြာမယ္။ ဖြဲဖြဲက်ခ်င္က်မယ္။ ကိုယ္႔အတြက္ ေရဘယ္ေလာက္ ရလိုက္သလဲဆိုတာကေတာ႔ ကိုယ္႔ဆီမွာခံတဲ႔ အိုးေပၚ မူတည္လိမ္႔မယ္။Capacity ဆိုတာ အဲဒါကို ေျပာတာ။ ႏိုင္ငံတစ္ခုကို တိုးတက္ေအာင္ ႀကိဳးစားတဲ႔ေနရာမွာလည္းအဲသည္ႏိုင္ငံက ျပည္သူေတြရဲ႕ ခံယူႏိုင္စြမ္းအားကို အတတ္ႏိုင္ဆုံး ျမွင္႔ထားေပးမွ တိုင္းယက္တဲ႔ပကၠလာ မိုးရြာေတာ႔အသင္႔ျဖစ္လိမ္႔မယ္။ အခုေျပာတဲ႔ခံယူႏိုင္စြမ္းအားဆိုတာက ၁၅၀၀တန္ဖုန္းခ်ေပးရင္ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ားတန္းစီၿပီး ရေအာင္ယူႏိုင္သလဲဆိုတာမ်ဳိးကို မဆိုလိုဘူး။ တိုင္းျပည္လူထုဆီမွာရွိတဲ႔ ေငြအင္အား၊ လူအင္အား၊ ကာယစြမ္းအား၊ ဥာဏစြမ္းအားေတြကို ေျပာတာ။ အဲဒါေၾကာင္႔ တို႔ႏိုင္ငံထူေထာင္ခါစကဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေျပာခဲ႔ဖူးတယ္ေလ။ “လူထုအားကို အမ်ားႀကီး လိုသည္” တဲ႔။
မိုးရြာလို႔ ေရခံၾကတဲ႔အခါ စဥ့္အိုးရွိတဲ႔သူက စဥ့္အိုးေလာက္၊ ဖ်ဥ္းအိုးရွိတဲ႔သူကဖ်ဥ္းအိုးေလာက္၊ အုန္းမႈတ္ခြက္ပဲ ရွိတဲ႔သူကေတာ႔ အုန္းမႈတ္ခြက္ေလာက္ပဲ ရလိမ္႔မယ္ မဟုတ္လား။ အခြင္႔အလမ္းဆိုတာကေတာ႔
ေကာင္းကင္ကရြာတဲ႔မိုးမ်ားလို ျဖဳိင္ၿဖဳိင္ရြာခ်င္ရြာမယ္။ ဖြဲဖြဲက်ခ်င္က်မယ္။ ကိုယ္႔အတြက္ ေရဘယ္ေလာက္ ရလိုက္သလဲဆိုတာကေတာ႔ ကိုယ္႔ဆီမွာခံတဲ႔ အိုးေပၚ မူတည္လိမ္႔မယ္။Capacity ဆိုတာ အဲဒါကို ေျပာတာ။ ႏိုင္ငံတစ္ခုကို တိုးတက္ေအာင္ ႀကိဳးစားတဲ႔ေနရာမွာလည္းအဲသည္ႏိုင္ငံက ျပည္သူေတြရဲ႕ ခံယူႏိုင္စြမ္းအားကို အတတ္ႏိုင္ဆုံး ျမွင္႔ထားေပးမွ တိုင္းယက္တဲ႔ပကၠလာ မိုးရြာေတာ႔အသင္႔ျဖစ္လိမ္႔မယ္။ အခုေျပာတဲ႔ခံယူႏိုင္စြမ္းအားဆိုတာက ၁၅၀၀တန္ဖုန္းခ်ေပးရင္ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ားတန္းစီၿပီး ရေအာင္ယူႏိုင္သလဲဆိုတာမ်ဳိးကို မဆိုလိုဘူး။ တိုင္းျပည္လူထုဆီမွာရွိတဲ႔ ေငြအင္အား၊ လူအင္အား၊ ကာယစြမ္းအား၊ ဥာဏစြမ္းအားေတြကို ေျပာတာ။ အဲဒါေၾကာင္႔ တို႔ႏိုင္ငံထူေထာင္ခါစကဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေျပာခဲ႔ဖူးတယ္ေလ။ “လူထုအားကို အမ်ားႀကီး လိုသည္” တဲ႔။
Subscribe to:
Comments (Atom)