သူတို႕ေခၚေတာ့ဒုကၡသည္၊ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုေတာ့ေတာ္လွန္ေရးသမား။
အပိုင္း(၇)
“ၾကိတ္ထားဟ..ၾကိတ္လိုက္စမ္း“.
“၀က္ၾကီးကြ”….“ညိုၾကီးကြ.”
“၀ါးမေနနဲ႔ျမိဳခ်လိုက္.ျမိဳခ်လိုက္”..
“ေရာ႕..ေနာက္တတံုး”
“ေမာင္ညိဳအရံႈးမေပးနဲ႔..ၾကိတ္ထား..ဘိုက္ကေလးလႈပ္ျပီး၀ါး”
“ေ၀း၊ေ၀း၊ေ၀း၊ေ၀း…”
က်ေနာ႔စားပဲြခုန္ရွည္ၾကီးမွာမ်က္နွာခ်င္းဆိုင္မတ္တပ္ရပ္ျပီး၀က္ဆီတံုးၾကီးေတြ
ပလုတ္ပေလာင္းျမိဳေနတဲ႔၀က္ၾကီး(ေဇာ္နိုင္မန္းေဆးတကၠသိုလ္)ရဲ႕အေျခအေန
ဘယ္လိုေနမယ္မသိ၊က်ေနာ္ကေတာ့ေခါင္းေတြမူးျပီးမ်က္လံုးေတြ၀ါးေနျပီ၊
ဘိုက္လည္းျပည္႔လွ်ံျပီးအီလည္လည္ျဖစ္ေနျပီ။
ဒါေပမဲ႔၀က္ၾကီးကိုေတာ့အရံႈးေပးလို႔မျဖစ္၊
သူက၀က္သားကိုဘယ္နွစ္ပိႆာကုန္ေအာင္တထိုင္ထဲအျပတ္စားနိုင္တယ္ဘာညာနဲ႔
အသားငတ္ရတဲ႔အထဲတခ်ိန္လံုးၾကြားခဲ႔တာ။
တကယ္လည္းသူကတရုတ္လူမ်ိဳးပီပီ၀က္သားကၾကိဳက္သလိုျဖဴျဖဴ၀၀နဲ႔အသကုန္ဆဲြေနတယ္။
က်ေနာ္ကလည္းငယ္ငယ္ကတည္းက၀က္သားၾကိဳက္။၀က္သားဆိုရင္အဆီတံုးမွ၀ါးတာ။
ေဘးကလူေတြအကုန္လံုးက်ေနာ္တို႕၂ေယာက္အၾကိတ္အနယ္၀က္ဆီတံုးအစားျပိဳင္ေနတာကို
လက္ခုတ္လက္၀ါးတီး၀ိုင္းအားေပးေနတယ္။
ဟိုကဒီကတေယာက္ျပီးတေယာက္စားမကုန္လို႕ပစ္ထည္႔ေပးေနတဲ႔လက္သီးဆုတ္ေလာက္
၀က္ဆီတံုးၾကီးေတြကတတံုးျပီးတံုးသူ႔ပန္းဂံေရာ၊ကိုယ္႔ပန္းဂံမွာေရာျပည္႔ေနတယ္။
တခ်ိဳ႕အတံုးေတြကအေခါက္ေတာင္ပါမလာ၊အဆီခ်ည္းသက္သက္ေဖြးလို႕။
၂ေယာက္လံုးအေလ်ာ႕မေပးဖူး။ပန္းဂံထဲကအဆီတံုးအပံုလိုက္ကိုၾကည္႔ျပီး
တတံုးျပီးတတံုးျဖိဳေနတယ္။
ေဘးကလည္းက်ေနာ္တို႕၀က္ဆီတံုးေတြအီလည္လည္၀ါးေနတဲ႔မ်က္နွာေတြၾကည္႔ျပီး
ဟားတိုက္ေနၾကတယ္။
ေနာက္ဆံုးေတာ့၀က္ၾကီး“ေအ႕”ကနဲတခ်က္ပ်ိဳ႕တက္လာျပီး၊
“မရေတာ့ဖူးဗ်ာ..က်ေနာ္အရံႈးေပးတယ္”လို႔ေျပာပီးအစားရပ္လိုက္တယ္။
က်ေနာ္ကေတာ့မဆလစစ္တပ္ၾကီးကို(ရမ္ဘိုလို)တကိုယ္ေတာ္ေခ်မႈန္းေအာင္နိုင္္တဲ႔ဟန္နဲ႔..
၀က္ဆီတံုးအျပည္႔ပန္းဂံ၂ခ်ပ္လံုးကိုပင္႔ေျမွာက္ျပီးေအာင္ပဲြခံလိုက္ပါတယ္။
“ေ၀း..ေဟး..ညိဳၾကီးကြ၊မႏၱေလးသား၀က္ၾကီးကိုအလဲထိုးျပီး
၀က္ဆီဖတ္ခ်န္ပီယံဆုဆြတ္ခူးသြားပါျပီခင္ဗ်ား”
ကိုေက်ာ္ၾကီး(ေက်ာက္မဲေက်ာ္ၾကီး)ကက်ယ္ေလာင္တဲ႔အသံၾကီးနဲ႔
၀က္ဆီဟဲဗီးအစားျပိဳင္ပဲြၾကီးကိုအဆံုးသပ္ေပးလိုက္ပါတယ္။
အပိုင္း(၇)
“ၾကိတ္ထားဟ..ၾကိတ္လိုက္စမ္း“.
“၀က္ၾကီးကြ”….“ညိုၾကီးကြ.”
“၀ါးမေနနဲ႔ျမိဳခ်လိုက္.ျမိဳခ်လိုက္”..
“ေရာ႕..ေနာက္တတံုး”
“ေမာင္ညိဳအရံႈးမေပးနဲ႔..ၾကိတ္ထား..ဘိုက္ကေလးလႈပ္ျပီး၀ါး”
“ေ၀း၊ေ၀း၊ေ၀း၊ေ၀း…”
က်ေနာ႔စားပဲြခုန္ရွည္ၾကီးမွာမ်က္နွာခ်င္းဆိုင္မတ္တပ္ရပ္ျပီး၀က္ဆီတံုးၾကီးေတြ
ပလုတ္ပေလာင္းျမိဳေနတဲ႔၀က္ၾကီး(ေဇာ္နိုင္မန္းေဆးတကၠသိုလ္)ရဲ႕အေျခအေန
ဘယ္လိုေနမယ္မသိ၊က်ေနာ္ကေတာ့ေခါင္းေတြမူးျပီးမ်က္လံုးေတြ၀ါးေနျပီ၊
ဘိုက္လည္းျပည္႔လွ်ံျပီးအီလည္လည္ျဖစ္ေနျပီ။
ဒါေပမဲ႔၀က္ၾကီးကိုေတာ့အရံႈးေပးလို႔မျဖစ္၊
သူက၀က္သားကိုဘယ္နွစ္ပိႆာကုန္ေအာင္တထိုင္ထဲအျပတ္စားနိုင္တယ္ဘာညာနဲ႔
အသားငတ္ရတဲ႔အထဲတခ်ိန္လံုးၾကြားခဲ႔တာ။
တကယ္လည္းသူကတရုတ္လူမ်ိဳးပီပီ၀က္သားကၾကိဳက္သလိုျဖဴျဖဴ၀၀နဲ႔အသကုန္ဆဲြေနတယ္။
က်ေနာ္ကလည္းငယ္ငယ္ကတည္းက၀က္သားၾကိဳက္။၀က္သားဆိုရင္အဆီတံုးမွ၀ါးတာ။
ေဘးကလူေတြအကုန္လံုးက်ေနာ္တို႕၂ေယာက္အၾကိတ္အနယ္၀က္ဆီတံုးအစားျပိဳင္ေနတာကို
လက္ခုတ္လက္၀ါးတီး၀ိုင္းအားေပးေနတယ္။
ဟိုကဒီကတေယာက္ျပီးတေယာက္စားမကုန္လို႕ပစ္ထည္႔ေပးေနတဲ႔လက္သီးဆုတ္ေလာက္
၀က္ဆီတံုးၾကီးေတြကတတံုးျပီးတံုးသူ႔ပန္းဂံေရာ၊ကိုယ္႔ပန္းဂံမွာေရာျပည္႔ေနတယ္။
တခ်ိဳ႕အတံုးေတြကအေခါက္ေတာင္ပါမလာ၊အဆီခ်ည္းသက္သက္ေဖြးလို႕။
၂ေယာက္လံုးအေလ်ာ႕မေပးဖူး။ပန္းဂံထဲကအဆီတံုးအပံုလိုက္ကိုၾကည္႔ျပီး
တတံုးျပီးတတံုးျဖိဳေနတယ္။
ေဘးကလည္းက်ေနာ္တို႕၀က္ဆီတံုးေတြအီလည္လည္၀ါးေနတဲ႔မ်က္နွာေတြၾကည္႔ျပီး
ဟားတိုက္ေနၾကတယ္။
ေနာက္ဆံုးေတာ့၀က္ၾကီး“ေအ႕”ကနဲတခ်က္ပ်ိဳ႕တက္လာျပီး၊
“မရေတာ့ဖူးဗ်ာ..က်ေနာ္အရံႈးေပးတယ္”လို႔ေျပာပီးအစားရပ္လိုက္တယ္။
က်ေနာ္ကေတာ့မဆလစစ္တပ္ၾကီးကို(ရမ္ဘိုလို)တကိုယ္ေတာ္ေခ်မႈန္းေအာင္နိုင္္တဲ႔ဟန္နဲ႔..
၀က္ဆီတံုးအျပည္႔ပန္းဂံ၂ခ်ပ္လံုးကိုပင္႔ေျမွာက္ျပီးေအာင္ပဲြခံလိုက္ပါတယ္။
“ေ၀း..ေဟး..ညိဳၾကီးကြ၊မႏၱေလးသား၀က္ၾကီးကိုအလဲထိုးျပီး
၀က္ဆီဖတ္ခ်န္ပီယံဆုဆြတ္ခူးသြားပါျပီခင္ဗ်ား”
ကိုေက်ာ္ၾကီး(ေက်ာက္မဲေက်ာ္ၾကီး)ကက်ယ္ေလာင္တဲ႔အသံၾကီးနဲ႔
၀က္ဆီဟဲဗီးအစားျပိဳင္ပဲြၾကီးကိုအဆံုးသပ္ေပးလိုက္ပါတယ္။
